Κοιμήθηκα μαζί σου και …ενώθηκαν τα όνειρα μας…

Όλη τη νύχτα κοιμήθηκα μαζί σου κοντά στη θάλασσα, στο νησί…

Ήσουν άγρια και γλυκιά ανάμεσα

στην ηδονή και στον ύπνο

ανάμεσα στη φωτιά και στο νερό…

Ίσως πολύ αργά ενώθηκαν τα όνειρά μας,

στα ψηλά ή στα βαθιά,

στα ψηλα σαν κλαδιά που κουνάει ο ίδιος άνεμος,

στα χαμηλα σαν κόκκινες ρίζες που αγγίζονται…

Ίσως το όνειρό σου χωρίστηκε από το δικό μου

και στη σκοτεινή θάλασσα με έψαχνε

όπως πρώτα υπήρχες όταν δεν ακόμα,

όταν χωρίς να σε διακρίνω έπλεα στο πλάι σου,

και τα μάτια σου δίνω με γεμάτα χέρια,

γιατί εσύ είσαι το κύπελλο που περίμενε τα δώρα της ζωής μου…

Κοιμήθηκα μαζί σου όλη τη νύχτα,

ενώ η σκοτεινη γη γυρίζειεν

με ζωντανούς και νεκρούς,

και σαν ξύπνησα ξάφνου καταμεσής

στη σκιά το μπράτσο μου τύλιγε τη μέση σου…

Ούτε η νύχτα, ούτε ο ύπνος μπόρεσαν να μας χωρίσουν..

Κοιμήθηκα μαζί σου…

και ξύπνησα με το στόμα σου βγαλμένο από τον ύπνο

να μου δίνει τη γεύση από τη γη,

από τη θάλασσα, από τα φύκια,

από το βάθος της ζωής σου,

και δέχτηκα το φιλί σου μουσκεμένο

από την αυγή σαν να έφθανε από τη

θάλασσα που μας περιβάλλει…

Pablo Neruda

Advertisements

About melita

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τάσος Λειβαδίτης
This entry was posted in Ποίηση, στίχοι και λογοτεχνικά αποσπάσματα and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s