Tag Archives: Αλκυόνη Παπαδάκη

Ένα μικρό ψαροκάικο είναι η ζωή μου…

«Ένα μικρό ψαροκάικο είναι η ζωή μου. Ένα μικρό φθαρμένο ψαροκάικο που έχει σμαραγδιά φεγγάρια στο κατάρτι του κι ένα ξεσκούφωτο ήλιο αληταρά για τιμονιέρη. Ένα ψαροκάικο δίχως ρότα. Που πάμε καπετάνιο; Με ρωτάει ο τιμονιέρης και μου κλείνει το … Συνέχεια

Posted in Ποίηση, στίχοι και λογοτεχνικά αποσπάσματα | Tagged , , , , , , , | 20 Σχόλια

Περίμενέ με …Θα ‘ρθω !

Περίμενέ με… Θα ‘ρθω. Κάποτε θα ‘ρθω! Και πάψε να μου λες πια πως θα ‘ναι αργά και δε θα μ αναγνωρίσεις. Είμαι ντυμένη πάντα με τ΄όνειρό σου… Αλκυόνη Παπαδάκη

Posted in Ποίηση, στίχοι και λογοτεχνικά αποσπάσματα | Tagged , , , , , , , | 15 Σχόλια

Κάνει τόση παγωνιά…

Κάνει τόση παγωνιά! Κι αυτή η ψυχή μου, τι μανία! Να θέλει να ρίχνει τα όνειρά της στη φωτιά για να ζεσταθεί… Αλκυόνη Παπαδάκη

Posted in Ποίηση, στίχοι και λογοτεχνικά αποσπάσματα | Tagged , , , , , , | 6 Σχόλια

Η ψυχή ένα ελαφρύ αεράκι θέλει και…έφυγε!

Μια άνοιξη σκληρή… ανελέητη… που έστηνε καρτέρι στα χελιδόνια και τα παγίδευε.. για κάνουν τραγούδι τα όνειρά της… Αν έπεφταν, λέει, μόνο τα χελιδόνια στην παγίδα της άνοιξης… Αν γινόταν, λέει, όλα τα όνειρα τραγούδι.. Αν.. Αλλά που… -Ό,τι πεις… … Συνέχεια

Posted in Ποίηση, στίχοι και λογοτεχνικά αποσπάσματα | Tagged , , , , | Σχολιάστε

Εκεί σε περιμένει η ζωή…μπροστά…

Πάρε το βλέμμα σου από τα πόδια σου… Κοίταξε πέρα, μακριά, στον ορίζοντα… Εκεί σε περιμένει η ζωή… Μπροστά… Αλκυόνη Παπαδάκη

Posted in Ποίηση, στίχοι και λογοτεχνικά αποσπάσματα | Tagged , , , , , , , , | 4 Σχόλια

Αν ήταν όλα αλλιώς…

Αν η ψυχή μας φορούσε πάντα τα καλά της και καλωσόριζε τα όνειρά μας… Αν το καράβι μας έφτανε φωταγωγημένο στο λιμάνι που είχαμε διαλέξει… Αν στην προβλήτα μάς περίμεναν, με ανθοδέσμες και χειροκροτήματα, όλοι αυτοί που αγαπήσαμε… Αν δεν … Συνέχεια

Posted in Ποίηση, στίχοι και λογοτεχνικά αποσπάσματα | Tagged , , , , | Σχολιάστε

Ζήσε για να μάθεις!

Η ζωή δεν μαθαίνεται από δεύτερο χέρι.. Δεν είναι μια κυρία που φτάνει μόνο να στη συστήσουν με όλους τους κανόνες της ευγένειας κι εσύ να χαμογελάς,.. να κάμεις ελαφρά υπόκλιση και να πεις χαίρω πολύ… Ζήσε για να μάθεις… … Συνέχεια

Posted in Ποίηση, στίχοι και λογοτεχνικά αποσπάσματα | Tagged , , , , | 9 Σχόλια