Τα λουλούδια της ελπίδας!

παραμυθενια ονειρα (3)

Ο Χριστός ανέβαινε με δυσκολία το στενό μονοπάτι του Γολγοθά. Ο σταυρός που κουβαλούσε ήταν τόσο βαρύς! Κόντευε να του πέσει από τα χέρια. Γύρω του άνθρωποι φώναζαν, γελούσαν και κορόιδευαν. Όμως, Εκείνος δεν τους κρατούσε καμία κακία. «Δεν ξέρουν τι κάνουν. Συγχώρεσέ τους, Θεέ μου Σε παρακαλώ» προσευχήθηκε στον ουράνιο Πατέρα Του.

Ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό Του. Συνέχισε να προχωράει. Το ήξερε πως δεν έπρεπε να λυγίσει. Το ήξερε πως έπρεπε να τελειώσει την αποστολή Του. Το ήξερε πως έπρεπε να θυσιαστεί για να σώσει τους ανθρώπους, να τους κάνει να καταλάβουν τι σημαίνει αγάπη, να τους βοηθήσει να ζήσουν ευτυχισμένοι.

Κάποιος όρμησε δίπλα του από το πλήθος και με κακία του έμπηξε πιο βαθιά το ακάνθινο στεφάνι που του είχαν φορέσει στο κεφάλι. Το στεφάνι έσχισε το δέρμα Του. Τα μυτερά αγκάθια χώθηκαν βαθιά στο μέτωπο Του. Αίμα άρχισε να κυλάει σταγόνα σταγόνα από τις τρύπες που άνοιξαν τα αγκάθια .Εκείνος και πάλι δεν είπε τίποτα. Δεν παραπονέθηκε. Μόνο βόγκηξε λιγάκι.

Οι σταγόνες αίμα συνέχισαν να κυλάνε. Σχημάτισαν ρυάκι στο μέτωπό Του κι έτσι όπως ήταν σκυμμένος , κουβαλώντας το βαρύ σταυρό , άρχισαν να πέφτουν στο χώμα.

Όταν η πρώτη σταγόνα έπεσε κάτω, το χώμα λες και ζωντάνεψε.
Ρούφηξε διψασμένο τη σταγόνα κι αμέσως από μέσα του φύτρωσε ένα μικρό λουλουδάκι. Το λουλουδάκι ίσιωσε το κορμάκι του και άνοιξε τα πέταλά του. Ήταν κατακκόκινο, χρώμα με το αίμα του Χριστού, και ο μίσχος του είχε το σχήμα του σταυρού. Τα πέταλά του ήταν τόσο τρυφερά και εύθραυστα, σαν την καρδιά Εκείνου που κουβαλούσε το σταυρό.

Οι σταγόνες αίμα συνέχισαν να πέφτουν στο χώμα, το χώμα συνέχισε να τις ρουφάει διψασμένο και τα κατακόκκινα λουλουδάκια συνέχισαν να φυτρώνουν ένα ένα. Καμία σταγόνα αίμα δεν πήγε χαμένη. Η κατάξερη ανηφόρα του Γολγοθά γέμισε με κόκκινα λουλούδια. Κάποια στιγμή τα θολωμένα, πονεμένα μάτια του Χριστού είδαν ένα από τα κόκκινα λουλουδάκια. Μες στον βαθύ του πόνο, χαμογέλασε. Αμέσως το λουλουδάκι άστραψε από ομορφιά και καμάρι.
«Αχ, ας ήταν ο κόσμος ολόκληρος τόσο τρυφερός, τόσο αθώος σαν αυτές τις παπαρούνες!» σκέφτηκε ο Χριστός. Ξαφνικά, άλλος ένας άνθρωπος ξεχώρισε από το πλήθος κι έτρεξε κοντά του.
-Δώσε μου να κρατήσω λιγάκι το σταυρό σου , να σε ξεκουράσω του είπε.
Ο Χριστός τον ευχαρίστησε, του έδωσε το σταυρό και συνέχισε να ανεβαίνει το Γολγοθά του. Δεν έσκυβε τώρα ,κοιτούσε ίσια μπροστά. Και χαμογελούσε.

«Δεν θα θυσιαστώ άδικα» σκέφτηκε .»Σε ευχαριστώ, Θεέ μου. Υπάρχει ελπίδα !»

Και ήταν εκείνη η νύχτα η πιο πονεμένη στην ιστορία του κόσμου. Ακόμη κι όταν ο Χριστός πήγε να συναντήσει τον Πατέρα Του, ακόμη και όταν όλα σκοτείνιασαν, ακόμη κι όταν αστραπές και βροντές έκαναν τη νύχτα μέρα, τα μικρά λουλουδάκια με τα κατακκόκινα, εύθραυστα πέταλα δεν έπαθαν τίποτα. Ο αέρας και η βροχή έμοιαζαν να τα σέβονται, τους φέρονταν τρυφερά.

Και από τότε αυτά, τα λουλούδια φυτρώνουν κάθε χρόνο το Πάσχα και μας θυμίζουν τη θυσία του Χριστού, την προσφορά Του στους ανθρώπους, την ίδια την αγάπη. Είναι οι μικρές κατακκόκινες , τρυφερές, λεπτεπίλεπτες παπαρούνες. Είναι τα λουλούδια της ελπίδας!

πηγή: Οι πιο ωραίες ιστορίες για το Πάσχα (εκδόσεις Μίνωας)
κείμενο: Ρένα Ρώσση –Ζαΐρη

PS. Με αυτό το κείμενο θέλω να ευχηθώ σε όλους αλλά και σε καθένα από εσάς ξεχωριστά Καλό Πάσχα με υγεία, αγάπη και ελπίδα.

Advertisements

About melita

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τάσος Λειβαδίτης
This entry was posted in Παραμύθια, Χρόνια πολλά! and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

26 Responses to Τα λουλούδια της ελπίδας!

  1. Ο/Η katinaki λέει:

    Τι υπέροχο! Καλό Πάσχα Μελιτακι!! Ελπίζω να φυτρώνουν παπαρουνες στις καρδιές μας.

    • Ο/Η melita λέει:

      Μακάρι η ευχή σου να γίνει πραγματικότητα , ο κόσμος θα γινόταν πολύ πιο όμορφος Κατινάκι μου.
      Σε ευχαριστώ πολύ για το πέρασμα σου .Να έχεις μια υπέροχη ημέρα.Φιλιά πολλά!

    • Ο/Η melita λέει:

      Καλησπέρα Πιτσιρίκι μου. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την αναδημοσίευση .
      Καλό υπόλοιπο ημέρας να έχεις .Σε φιλώ.

  2. Ο/Η Antriana..Io λέει:

    Μου αρέσει η Ρένα Ρώσση –Ζαΐρη… Έχω χρησιμοποιήσει αρκετά δικά της παιδικά.
    Καλημέρα Μελίτααααααααααααααα
    χχχ

  3. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Ανατρίχιασα με το κείμενο, Μελιτάκι μου. Εμεις στην πρωτεύουσα και χωμένοι μέσα στην καθημερινότητα, έχουμε ψιλοαπομακρυνθεί από παραδόσεις λαϊικές και θρησκευτικές και με κάτι τέτοια κείμενα σαν και αυτό της Ζαϊρη, επανέρχονται στη μνήμη μου θύμησες και νοήματα που μου καλλιεργούσαν στη ψυχή οι παπούδες και γιαγιάδες μου, σαν ήμουν μικρή. Αυτά τα νοήματα, τα έχουμε ανάγκη τώρα, που για τους Αθηναίους το Πάσχα σιγά σιγά πάει να ταυτιστεί μόνο με τις «πιο νόστιμες νηστίσιμες συνταγές» και «δείτε τώρα τις πιο φτηνές πασχαλινές αποδράσεις»… Να σαι καλά, κορίτσι μου, θα αγοράσω και το βιβλίο…Οι παπαρούνες μαζί με τις μαργαρίτες είναι τα αγαπημένα μου λουλούδια. Εύθραστες και με χρώματα αγάπης οι πρώτες, γελαστές και γεμάτες αγνότητα οι δεύτερες…Γενικά με τα αγριολούλουδα έχω αγάπη, τα φωτογραφίζω όπου σταθώ και όπου βρεθώ, αλλά οι παπαρούνες είναι ξεχωριστές για μένα! Για να καταλάβεις, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, έχω ταπετσαρία στον υπολογιστή μου ένα πίνακα του Μονέ με παπαπούνες, ενώ έχω και στο σαλόνι μου ένα πίνακα με παιδιά να παίζουν σε ένα…λιβάδι γεμάτο παπαρούνες! Και κάποτε που έγραψα ένα χριστουγεννιάτικο παραμύθι που φιλοδοξώ κάποια στιγμή να εκδοθεί (ψωνάάάάααρα!) απο τις γραμμές του δεν θα μπορούσε βέβαια να λείπει το αγαπημένο μου λουλούδι, οπότε κι ένα κομμάτι του πήγαινε κάπως έτσι…

    (…)Τις επόμενες μέρες, λίγο πριν την Πρωτοχρονιά, ο καιρός άλλαξε και βγήκε ήλιος που χαμογέλασε ζεστός, αφύσικος στην καρδιά του χειμώνα. Κάποιοι αστειεύτηκαν ότι ο ήλιος συμβόλιζε την ζεστασιά που είχε μπει πια στην καρδιά τους, τόσο καιρό μετά τον πόλεμο. Πως ήταν τα πρώτα αληθινά, «ζεστά» τους Χριστούγεννα. Και όλοι, μα όλοι έμειναν έκπληκτοι, όταν ανήμερα Πρωτοχρονιά, αντίκρισαν πλήθος από κόκκινα λουλούδια, που έμοιαζαν με παπαρούνες μικρές, να ξεπροβάλλουν μέσα από το χιονιά, που σε ορισμένα κομμάτια είχε λιώσει, ακριβώς κάτω απ’ την ελιά. Ήταν τόσο έντονο το κόκκινο μέσα στο λευκό, που έμοιαζε θαρρείς με στολίδι πορφυρό.
    «Πορφυρό στολίδι που συμβολίζει την Αγάπη πια σε αυτόν τον τόπο», σχολίασαν ορισμένοι.
    Τότε, κάποια από τα μικρά παιδιά έκοψαν τις παπαρούνες και γελώντας με αυτά που οι μεγάλοι ονόμαζαν μικρό «θαύμα» , άρχισαν να στολίζουν το δεντράκι της ελιάς… (…)

    Πως με εμπνέετε κάποιοι μέσα στη μπλογκόσφαιρα και σας απλώνω σεντονάκια συνέχεια, βρε παιδί μου! (συγγνώμη!)
    🙂 Τα φιλιά μου τρυφερό μου Μελιτάκι, σου εύχομαι να έχεις μια υπέροχη Κυριακή! 🙂

    • Ο/Η melita λέει:

      Το έχω πει και παλιότερα , το ξαναλέω και τώρα , ότι έχω την μεγάλη τύχη να έχω μεγαλώσει σε χωριό. Οι παραδόσεις , τα ήθη και τα έθιμα ποτέ δεν έλειψαν από το σπιτικό μου καθώς και οι προσπάθεια να διατηρηθούν. Λίγα μέτρα μακρυά από το σπίτι μου υπάρχει ένα λιβάδι το οποίο έχει γεμίσει από παπαρούνες και αγριολούλουδα και είμαι σίγουρη ότι εσύ θα το λάτρευες .Μακάρι να έρθεις κάποια στιγμή στα μέρη μου και να σου το δείξω.
      Από τις λίγες γραμμές που διάβασα νομίζω ότι είναι ένα πολύ τρυφερό και γλυκό παραμύθι και ελπίζω να έχω την τύχη είτε μέσα από το blog σου είτε (σου το εύχομαι μέσα από την καρδιά μου) από το εκδιδομένου βιβλίου σου να το διαβάσω ολόκληρο.
      Μην ζητάς συγνώμη , λατρεύω τα τόσο συναισθηματικά και γλυκά σεντονάκια σου :).
      Να έχεις μια υπέροχη Κυριακή και εσύ . Σε φιλώ.

      • Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

        Έχω γυρίσει αρκετά την Μάνη, Μελιτάκι μου (και τις δυο φορές Πάσχα μάλιστα) και τη ΛΑΤΡΕΥΩ. Χωρίς να έχω κάποια καταγωγή από εκεί μάλιστα αισθάνομαι ότι έχει κάτι δικό μου.
        Αποδέχομαι την πρόσκληση, κάποια στιγμή θα το κανονίσουμε να σε επισκεφτώ! Θα το χαρώ πολύ!Αχ, να ξάπλωνα μέσα σε αυτό το λιβάδι! Όλες οι σκέψεις θα έφευγαν μακρυά…
        Πολλά γλυκά φιλιά, συνονόματη! 🙂

        • Ο/Η melita λέει:

          Η Μάνη είναι υπέροχος τόπος. Μπορεί να μοιάζει άγριος και αφιλόξενος αν δεν τον γνωρίζεις , αν επιμένεις να μένεις μακρυά του , αλλά μόλις τον γνωρίσεις και μάθεις τις ομορφιές και τους ανθρώπους του απλά μαγεύεσαι και δεν θέλεις να φύγεις μακρυά του. Κλείσαμε ραντεβού τότε, την επόμενη φορά που θα βρεθείς στα μέρη μου 😉 .
          Φιλάκια!

  4. Ο/Η δελφινάκι λέει:

    Γλυκό και τρυφερό το κείμενο σου και το έθιμο / ο μύθος…μου αρέσουν πολύ να μαθαίνω από που προήλθε το κάθε τι … Τα λουλούδια της ελπίδας! Τι όμορφο που ακούγεται..Ευχαριστώ που το μοιράστηκες μαζί μας . Καλή Μεγάλη Έβδομάδα..

  5. Ο/Η moodytimes λέει:

    Αν θυμάμαι καλά την ιστορία την άκουσα πρώτη φορά στο Δημοτικό.Το ίδιο Πάσχα είχα πάει στη Καλαμάτα κι είδα και την ιστορία σε όνειρο.Παιδικές αναμνήσεις,αν με ρωτήσεις τι φόρεσα χθες δεν θυμάμαι.Καλημέρα

    • Ο/Η melita λέει:

      Κάποια πράγματα τα αντιλαμβάνεται με την δική του οπτική γωνία ένα παιδί και αυτό που του «μένει» είναι πολλές φορές τελείως διαφορετικό από αυτό που θα έμενε σ’ έναν μεγάλο.
      Γι αυτό έχει τόσο ενδιαφέρον να ακούς ένα παιδί να σου διηγείται μια ιστορία ή να σου αποκαλύπτει ένα όνειρο του…Καλό απόγευμα Moody μου και χρόνια πολλά.

  6. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Μελιτάκι μου, κρατώ την όμορφη αύρα που σκορπά η φύση με την αναγέννηση της και σου εύχομαι καλό Πάσχα και καλή ξεκούραση!

    ΑΦιλάκια πολλά πολλά! :)))))))))))))))))

    • Ο/Η melita λέει:

      Ξεκουράστηκα ευτυχώς Στεφανία μου και αναζωογονήθηκα.Διασκέδασα και ξεχάστηκα αρκετά αυτές τις ημέρες και εύχομαι να πέρασες και εσύ το ίδιο όμορφα.Χριστός ανέστη ,μαγισσούλα μου , και καλό απόγευμα να έχεις.

  7. Ο/Η GeorgeG λέει:

    Υπάρχει ελπίδα Μελιτάκι μου. Και δεν είναι μόνο τα λουλούδια που μας περιγράφει το υπέροχο κείμενο που μοιράστηκες μαζί μας. Η ελπίδα είναι που βλέπεις νέους ανθρώπους, να έχουν τις ευαισθησίες που έχεις εσύ, να επιμένουν να συντηρούν και να διδάσκουν την καλοσύνη κόντρα στις απαιτήσεις των καιρών, να είναι ποτισμένοι με αγάπη και να την χαρίζουν απλόχερα γύρω τους.
    Καλό μας ξημέρωμα Μελίτα μου
    Σε φιλώ

    • Ο/Η melita λέει:

      Νομίζω ότι μπορούμε να αντλήσουμε δύναμη και ελπίδα από οτιδήποτε γύρω μας αρκεί να έχουμε ανοιχτά τα μάτια της καρδιάς μας.Σε ευχαριστώ για το τόσο γλυκό σου σχόλιο που με έκανε να κοκκινίσω .
      Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα.Σε φιλώ.

  8. Ο/Η Fotini Little Treasures λέει:

    Υπέροχο και συγκινητικό Μελιτάκι μου…
    Δεν το ήξερα ότι έχουν αυτό το συμβολισμό οι παπαρούνες…
    Καλή Ανάσταση!!! Φιλιά πολλά!!! ♥

  9. Ο/Η ♔DƦάɱα QuƎeи ♔ λέει:

    Τι γλυκιά ιστορία Μελιτάκι μου. Απ’ αυτές που στο τέλος σου αφήνουν ένα χαμόγελο γεμάτο ελπίδα. Νομίζω πως τώρα κάθε που κοιτώ μια παπαρούνα θα με κατακλύζουν περισσότερα συναισθήματα από πριν.
    Πάντα απολαμβάνω τις ιστορίες που επιλέγεις να μοιραστείς μαζί μας κοριτσάκι μου, πάντα έχουν κάτι όμορφο να σου πουν.
    Να έχεις μια υπέροχη συνέχεια στην ημέρα σου. Φιλάκια πολλά.

    • Ο/Η melita λέει:

      Να είσαι καλά βασίλισσα , το ίδιο απολαμβάνω και εγώ τα κείμενα σου, τα οποία μου δίνουν άλλοτε τροφή για σκέψη και άλλοτε μου βάζουν ένα χαμόγελο στο πρόσωπο.
      Σε ευχαριστώ για το πέρασμα. Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s