Ο ερευνητής…

παραμυθενια ονειρα (5)

Ξαναδιάβασα πρόσφατα το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάϊ με τίτλο «Ιστορίες να σκεφτείς» και σας παραθέτω από  κάτω ακριβώς μια ιστορία που μου άρεσε και με έκανε να σκεφτώ πολύ. Πόσες τελικά στιγμές απ’ τον χρόνο μου έχω βιώσει την ευτυχία; Αλήθεια αν εσείς σκεφτείτε όλο αυτό τον χρόνο που έχετε ζήσει πόσες στιγμές ευτυχίας μπορείτε να καταγράψετε στο δικό σας τετράδιο; Μήπως η ζωή μας έχει γίνει τόσο πολύ γρήγορη που ξοδεύουμε τον χρόνο μας για να εργαζόμαστε, για να πληγώνουμε τους άλλους και για να αφήνουμε στιγμές να περνούν;

Αυτή είναι η ιστορία ενός ανθρώπου τον οποίο εγώ θα χαρακτήριζα ερευνητή …
Ερευνητής είναι κάποιος που ψάχνει,  όχι απαραιτήτως κάποιος που βρίσκει.
Ούτε είναι κάποιος που ξέρει στα σίγουρα τι είναι αυτό που ψάχνει. Είναι, απλώς, κάποιος για τον οποίο η ζωή αποτελεί μια αναζήτηση.
Μια μέρα, ο ερευνητής διαισθάνθηκε ότι έπρεπε να πάει προς την πόλη του Καμίρ. Είχε μάθει να δίνει μεγάλη σημασία στα προαισθήματα του, που πήγαζαν από ένα μέρος δικό του μεν, άγνωστο δε.
Μετά από δύο μέρες πορείας στους σκονισμένους δρόμους, διέκρινε από μακριά το Καμίρ. Λίγο πριν φτάσει στο χωριό, του τράβηξε την προσοχή ένας λόφος, δεξιά από το μονοπάτι. Ήταν σκεπασμένος από υπέροχη πρασινάδα και γεμάτος με δέντρα, πουλιά και μαγευτικά λουλούδια. Τον περιτριγύριζε κάτι σαν μικρός φράχτης φτιαγμένος από βαμμένο ξύλο.
Μια μπρούντζινη πορτούλα τον προσκαλούσε να μπει.
Ξαφνικά, αισθάνθηκε να ξεχνά το χωριό και υπέκυψε στην επιθυμία του να ξαποστάσει για λίγο σ’ εκείνο το μέρος.
Ο ερευνητής πέρασε την είσοδο κι άρχισε να βαδίζει αργά δίπλα στις λευκές πέτρες που ήταν τοποθετημένες ανάκατα ανάμεσα στα δέντρα.
Άφησε το βλέμμα του να ξαποστάσει σαν την πεταλούδα, σε κάθε λεπτομέρεια του πολύχρωμου αυτού παραδείσου.
Τα μάτια του, όμως, ήταν μάτια ερευνητή, κι ίσως γι’ αυτό ανακάλυψε εκείνη την επιγραφή πάνω σε μια απ’ τις πέτρες:

Αμπντούλ Ταρέγκ: έζησε 8 χρόνια, 6 μήνες, δύο εβδομάδες και 3 μέρες.

Τρόμαξε λίγο συνειδητοποιώντας ότι εκείνη η πέτρα δεν ήταν απλώς μια πέτρα: ήταν μια ταφόπλακα.
Λυπήθηκε όταν σκέφτηκε ότι ένα παιδί τόσο μικρής ηλικίας ήταν θαμμένο σ’ εκείνο το μέρος.
Κοιτάζοντας γύρω του, ο άνθρωπος ότι και η διπλανή πέτρα είχε μια επιγραφή. Πλησίασε να τη διαβάσει. Έλεγε:

Γιαμίρ Καλίμπ: έζησε 5 χρόνια, 8 μήνες και 3 εβδομάδες.

Ο ερευνητής αισθάνθηκε φοβερή συγκίνηση.
Αυτό το πανέμορφο μέρος ήταν νεκροταφείο, και κάθε πέτρα ήταν ένας τάφος.
Μία μία, άρχισε να διαβάζει τις πλάκες.
Όλες είχαν παρόμοιες επιγραφές: ένα όνομα και τον ακριβή χρόνο ζωής του νεκρού.
Αλλά αυτό που τον τάραξε περισσότερο ήταν η διαπίστωση ότι ο άνθρωπος που είχε ζήσει τον πιο πολύ καιρό, μόλις που ξεπερνούσε τα έντεκα χρόνια …
Νικημένος από μια αβάσταχτη θλίψη, έκατσε κι άρχισε να κλαίει.
Ο φύλακας του νεκροταφείου που περνούσε από εκεί τον πλησίασε.
Τον κοίταξε να κλαίει για λίγο σιωπηλός, και μετά τον ρώτησε αν έκλαιγε για κάποιον συγγενή.
«Όχι, για κανέναν συγγενή» είπε ο ερευνητής. «Τι συμβαίνει σ’ αυτό το χωριό; Τι πράγμα φοβερό έχει αυτός ο τόπος; Γιατί έχει τόσα πολλά νεκρά παιδιά θαμμένα σ’ αυτό το μέρος; Ποια είναι η τρομερή κατάρα που βαραίνει αυτούς τους ανθρώπου; και τους έχει υποχρεώσει να φτιάξουν ένα νεκροταφείο για παιδιά:»
Ο ηλικιωμένος χαμογέλασε και είπε:
«Μπορείτε να ηρεμήσετε. Δεν υπάρχει τέτοια κατάρα. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι εδώ έχουμε ένα παλιό έθιμο. Θα σας εξηγήσω …

»Οταν ένας νέος συμπληρώνει τα δεκαπέντε του χρόνια, οι γονείς του του χαρίζουν ένα τετράδιο όπως αυτό που έχω εδώ, για να το κρεμάει στο λαιμό. Είναι παράδοση στον τόπο μας. Από τη στιγμή εκείνη κι έπειτα, κάθε φορά που κάποιος απολαμβάνει έντονα κάτι, ανοίγει το τετράδιο και σημειώνει:
Στα δεξιά, αυτό που απόλαυσε.
Στ’ αριστερά, πόσο χρόνο κράτησε η απόλαυση.
»’Εστω ότι γνώρισε μια κοπέλα και την ερωτεύτηκε. Πόσο κράτησε το μεγάλο αυτό πάθος και η χαρά της γνωριμίας τους; Μια εβδομάδα; Δύο; Τρεις και μισή:»
»Και μετά, η συγκίνηση του πρώτου φιλιού, η θαυμάσια ευχαρίστηση του πρώτου φιλιού … Πόσο κράτησε; Μόνο το ενάμισι λεπτό του φιλιού; Δύο μέρες; Μια εβδομάδα;
»Και η εγκυμοσύνη, και η γέννηση του πρώτου παιδιού;
»Και ο γάμος των φίλων;
»Και το ταξίδι που πάντα ήθελε;
»Και η συνάντηση με τον αδελφό που γυρίζει από μια μακρινή χώρα;
»Πόσο κράτησε στ’ αλήθεια η απόλαυση αυτών των αισθήσεων;
»Ώρες; Μέρες;
Έτσι , συνεχίζουμε να σημειώνουμε στο τετράδιο κάθε λεπτό που απολαμβάνουμε … Κάθε λεπτό.
»’Οταν κάποιοιος πεθαίνει, έχουμε τη συνήθεια να ανοίγουμε το τετράδιο του και να αθροίζουμε το χρόνο της απόλαυσης για να τον γράψουμε πάνω στον τάφο του. Γιατί αυτός είναι για εμάς ο μοναδικός και πραγματικός χρόνος ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΖΗΣΕΙ.»

πηγή: Χόρχε Μπουκάϊ (Ιστορίες να σκεφτείς)

Advertisements

About melita

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τάσος Λειβαδίτης
This entry was posted in Διδακτικές ιστορίες and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

41 Responses to Ο ερευνητής…

  1. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Μελιτάκι μου, καταρχήν ομολογώ ότι δεν γνώριζα τον Μπουκάι, αλλά σίγουρα θα μπω στη διαδικασία να αναζητήσω τα βιβλία του.
    Θα συμφωνήσω εν μέρει με αυτό που θέλει να μας πει η παραπάνω παραβολή, πως οι στιγμές ευτυχίας είναι εκείνες που σε κάνουν να νιώθεις πραγματικά ΟΜΟΡΦΑ ΖΩΝΤΑΝΟΣ, χαμένοι όπως είμαστε συχνά σε ωράρια, ρουτίνες, καθημερινότητα…
    Θα διαφωνήσω ωστόσο, με το Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΖΗΣΕΙ, όσο αν μοιάζει πανομοιότυπο με το ΝΙΩΘΩ ΖΩΝΤΑΝΟΣ. Βλέπεις, κατά την προσωπική μου πάντα άποψη, κάθε στιγμή ευτυχίας, κάθε γεγονός που μας κάνει να νιώθουμε όμορφα και ζωντανοί -είτε υλικά (ένα καλό φαγητό, ένα όμορφο ρούχο,ένα ταξίδι), ή συναισθηματικά (έρωτας, σχέσεις φιλίας, η αγάπη) φιλτράρεται μέσα μας και αποκωδικοποιείται ως τέτοια (θετική δηλαδή και στιγμή ευτυχίας) μέσα από τις προηγούμενες εμπειρίες μας θετικές ή και αρνητικές. Ότι είμαστε σήμερα, και ό,τι μας κάνει να απολαύσουμε μια στιγμή ευτυχίας, είναι ό,τι μας έχει φέρει μέχρις εδώ. Απολαμβάνουμε καθημερινά το φως της ημέρας, γιατί έχουμε γνωρίσει και το σκοτάδι. Ξέρουμε τι θα πει λύπη, γιατί έχουμε γνωρίσει τη χαρά. Τι θα πει έρωτας, γιατί έχουμε ζήσει σε κάποιες σχέσεις μας μόνο το πάθος. Ως εκ τούτου, θεωρώ οι οι πραγματικές στιγμές που έχουμε ζήσει, είναι όλες όσες έχουμε ζήσει, αρκεί να είναι συνειδητές (πχ δουλεύω σε μια δουλειά που ναι μεν δεν με γεμίζει, ωστόσο εξασφαλίζει πόρους για το παιδί που μεγαλώνω) ή (πονάω που έχασα ένα αγαπημένο πρόσωπο, αλλά ο λόγος που πονάω είναι όχι γιατί μου έκανε κακό, αλλά γιατί η συντροφιά του ως τώρα με γέμιζε και με έκανε καλύτερο άνθρωπο). (Έχω νιώσει εξίσου ζωντανή σε μεγάλες στιγμές ευτυχίας – πχ στο γάμο μου- όσο και σε μεγάλες στιγμές πόνου – πχ απώλειας αγαπημένων προσώπων, αφού κάθε κύτταρό πόνου μου μου υπενθύμιζε πόσο ζωντανή είμαι εγώ και μπορώ να αλλάξω ότι δεν με εκφράζει, σε αντίθεση με αυτόν που έφυγε από τη ζωή).
    Πιστεύω λοιπόν ότι κάθε στιγμή στη ζωή μας, έχει κάτι να μας πει, αρκεί να το ακούσουμε. Βέβαια αυτό είναι εύκολο στη θεωρία, δύσκολο στη πράξη, μάλιστα τις περισσότερες φορές, τα διδάγματα από τα λάθη μας, που είναι τελικά τα σκαλοπάτια για να ανεβούμε αυτές τις μικρές στιγμές ευτυχίας, τα συνειδητοποιούμε χρόνια μετά, ωστόσο ακόμα και τότε, χρήσιμα είναι. Προσδιορίζουν κάθε φορά αυτό που είμαστε και μας ανάβουν το φως για το που θέλουμε να πάμε. Επίσης η ζωή με έχει μάθει (αν και είμαι αρκετά νέα ακόμα :)), ότι αυτό που λέγαν οι παλιοί «μάθε τέχνη και ασ’ τηνε και αμα λάχει πιάσ’τηνε» (ακόμα και αν είναι ρουτίνα, κάτι που δεν σου άρέσει, δεν σε εκφράζει κτλ) είναι παραπάνω από σωστο…Τίποτα δεν πάει χαμένο…
    Αυτό που είναι σίγουρο στο χέρι μας για να νιώθουμε περισσότερο ζωντανοί, και να αποφεύγουμε τα ίδια και τα ίδια λάθη που μας πληγώνουν, είναι να κοιτάμε ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ μέσα και απέξω μας, κάθε ερέθισμα που μας δίνεται δηλαδή είτε από το εξωτερικό μας περιβάλλον είτε από την σοφία χρόνων που έχει στο εσωτερικό του καθενός μας καταγραφεί και που μπορεί να δράσει καταλυτικά ώστε να αισθανόμαστε κατά την πορεία της ζωής μας περισσότερο πλήρεις…Ώστε να ομορφαίνει ο πίνακας της ζωής μας και να γεμίζει αρμονία, από τον οποίο ωστόσο για να αποκτά σταδιακά αρμονία και ωριμότητα μαζί με τα χαρούμενα χρώματα, δεν μπορεί να εξαιρέσει κανείς τα σκουρόχρωμα ή τις φωτοσκιάσεις… 😉
    Σου εύχομαι να απολαμβάνεις κάθε λεπτό της ζωής σου συνειδητά, στο βαθμό που αυτό σου επιτρέπεται Μελιτάκι μου και να ζωγραφίζεις στον πίνακα της ωριμότητάς σου όλο και περισσότερες όμορφες στιγμές. Ένα μεγάλο φιλί από την μπλογκοσυνονοματή σου 🙂

    • Ο/Η melita λέει:

      Ο Χόρχε Μπουκάι εκτός από πολύ καλός ψυχοθεραπευτής είναι και εκπληκτικός «παραμυθάς» γιατί ουσιαστικά αυτό κάνει, συγγράφει ιστοριούλες που μπορούν να σε κάνουν να περάσεις όμορφα διαβάζοντας τις αλλά και να σου «μείνει» κάτι από αυτές .Τα περισσότερα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε τουλάχιστον 20 γλώσσες και γίνονται ανάρπαστα σε κάθε χώρα και τοποθετούνται πρώτα στις λίστες των ευπώλητων.
      Να σου πω την αλήθεια δεν θα διαφωνήσω μαζί σου σε όσα λες γιατί και εγώ πάνω κάτω την ίδια άποψη έχω , έτσι το μόνο που μου μένει είναι να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ για τις ευχές σου και για το χρόνο σου, και να σου ευχηθώ να ζεις την κάθε στιγμή σου σαν να είναι η τελευταία της ζωής σου .Σε φιλώ γλυκά.

  2. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Το «θέμα» τότε είναι: Να ζούμε και να απολαμβάνουμε την κάθε μας στιγμή σαν να είναι μοναδική (που είναι!) γιατί αν το σκεφτείς, καμιά από τις στιγμές που πέρασαν δεν μοιάζει με την άλλη… έτσι το τετράδιο της ζωής μας, να γράψει την πραγματική μας ηλικία, χωρίς αφαιρέσεις! 😉
    Ακόμα και οι ώρες ύπνου μπορεί να είναι όμορφες, αν η μέρα μας είναι γεμάτη χαρά!
    Πόσο μας αρέσουν αυτές οι ιστορίες Μελιτάκι που είναι γεμάτες «γνώση» και προτροπή!

    ΑΦιλάκια τρυφερά! 🙂

    • Ο/Η melita λέει:

      Το ήξερα ότι θα σου άρεσε,ειδικά εσένα, αυτή η ιστοριούλα μαγισσούλα μου, μιας και το δικό σου ιστολόγιο έχει μια υπέροχη συλλογή από αυτές , όπως για παράδειγμα το τελευταίο υπέροχο κείμενο που έβαλες.
      Σου εύχομαι λοιπόν κάθε στιγμή σου να είναι μοναδική και να την ζεις στο έπακρο.
      Καλό απόγευμα σου εύχομαι.

  3. Ο/Η Antriana..Io λέει:

    Αγαπώ Χόρχε Μπουκάι…έχω διαβάσει πολλά βιβλία του με αγαπημένο το να βλέπεις στον έρωτα. Κάθε φορά που τελειώνω κι ένα πλημμυρίζομαι από ένα κάρο συναισθήματα και προβληματισμούς. Άλλοτε συμφωνώ μαζί του, άλλοτε όχι, άλλοτε προβληματίζομαι, ενώ κάποια άλλα μου περνάνε αδιάφορα.
    Πολύ όμορφο κείμενο Μελίτα:) πραγματικά πολύ όμορφα!!
    Φιλιά πολλά και καληνύχτα!

    • Ο/Η melita λέει:

      Και εμένα είναι ένας από τους αγαπημένους μου γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, οι ιστοριούλες του σου δίνουν τροφή για σκέψη. Χαίρομαι πραγματικά που σου άρεσε η ιστορία Αντριάνα μου . Σου εύχομαι να έχεις ένα πολύ όμορφο απόγευμα.Σε φιλώ.

  4. εε οχι.. νομιζω εχουμε ζησει με παθος πολυ περισσοτερα απο αυτα, που μπορει να μην ηταν ολα ομορφα, αλλα ηταν οι στιγμες μας..

    δε μπορει ολοκληρη η ζωη σου, η πραγματικη ζωη σου, με ολη τη σημασια της λεξης να αποτελειται μονο απο απολαυση, αυτο θα ηταν προσποιηση 🙂

    εγω μετραω ολες τις μερες μου αγαπητη μελιτα, απολαυστικες και μη..

    καλημερα σου μελιτακι !

    • Ο/Η melita λέει:

      Δεν θα διαφωνήσω μαζί σου πατούσα μου , ίσα ίσα συμφωνώ και λέω ότι όλες οι στιγμές μας αξίζουν και οι καλές και οι άσχημες. Και ίσως οι καλές αξίζουν ακόμη περισσότερο για το γεγονός ότι υπάρχουν οι κακές.Όμως πιστεύω ότι ο συγγραφέας ήθελε να εστιάσει στο γεγονός (τουλάχιστον όπως εγώ το αντιλήφθηκα) ότι η ζωή μας έχει γεμίσει γρήγορους ρυθμούς , κακεντρέχειες , θυμό, κτλ που αφήνουμε τις όμορφες στιγμές (έστω και αν είναι αυτά τα μικρά πραγματάκια που όμως σε γεμίζουν)να περνούν και να χάνονται.
      Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το σχόλιο σου .Σου στέλνω πολλά φιλιά!

  5. Ο/Η ♔DƦάɱα QuƎeи ♔ λέει:

    Τι όμορφη ιστορία κοριτσάκι μου. Ειδικά σε μια δύσκολη εποχή όπως αυτή που συχνά ξεχνάμε να ζήσουμε και περιοριζόμαστε στο να υπάρχουμε μας έδωσε ένα μεγάλο έναυσμα να σκεφτούμε. Δεν ξέρω τελικά πόσες ευτυχισμένες στιγμές έχω εγώ περάσει ή θα περάσω στην ζωή μου, μα εύχομαι πραγματικά τα τετράδια όλου του κόσμου να γέμιζαν με ευτυχισμένες στιγμές και εμπειρίες!!
    Να έχεις μια υπέροχη ημέρα angel και να περνάς όμορφα! 🙂 Φιλάκια πολλά.

    • Ο/Η melita λέει:

      Πολύ γλυκιά η ευχή σου βασίλισσα και ελπίζω να πραγματοποιηθεί 🙂 .
      Χαίρομαι που σου άρεσε η ιστορία και που σου έδωσε έναυσμα για να σκεφτείς.Σου εύχομαι να έχεις ένα όμορφο απόγευμα και να ζεις την κάθε στιγμή σου .Σε φιλώ γλυκά.

  6. Ο/Η GeorgeG λέει:

    Καλή μου Μελίτα
    Πρώτα απ’ όλα μας (μου) έλειψες.
    Και δεύτερον τι όμορφη «ιστορία να σκεφτείς».
    Την διαβάζω, τη ξαναδιαβάζω και δεν σου κρύβω ότι κάπου χάνομαι και αρχίζω να σκέφτομαι πραγματικές στιγμές ευτυχίας δικές μου. Ξεκίνησα από το χθές και πάω προς τα πίσω. Μη γελάσεις, αλλά σε ένα ημερολόγιο, άρχισα να κάνω σημειώσεις, ότι θυμάμαι.
    Να είσαι καλά Μελιτάκι μου και να μας χαρίζεις πάντα τέτοιες όμορφες, ταξιδιάρικες αναρτήσεις

    • Ο/Η melita λέει:

      Καλησπέρα Γιώργο μου , χαίρομαι που σου άρεσε η ιστορία του Μπουκάι γιατί και εγώ την βρήκα άκρως διδακτική.
      Όσο για το ημερολόγιο εννοείται πως δεν θα γελάσω, το μόνο που θα κάνω είναι να σου ευχηθώ να το γεμίσεις μέχρι την τελευταία σελίδα με χαρούμενες στιγμές.
      Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια , σου εύχομαι να έχεις ένα όμορφο απόγευμα.
      Σε φιλώ.

      PS. Σου είπα ότι με συγκίνησες; Και εμένα μου λείψατε .

  7. Ο/Η V λέει:

    Υπέροχη ιστορία!!!!!!!! Σε ευχαριστούμε που την μοιράστηκες… Σίγουρα πήραμε πολλά απο αυτή… Καλημέρα!!!!!!!!!

    • Ο/Η melita λέει:

      Να είσαι καλά κοριτσάκι μου , χαρά μου να μοιράζομαι κάτι που θεωρώ ότι θα ευχαριστήσει ή θα δώσει κάτι και σε άλλους.
      Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα.Σε φιλώ.

  8. Ο/Η agrimio λέει:

    Χαίρομαι που σε διαβάζω ξανά, κι ελπίζω να είσαι καλύτερα μετά από όλα αυτά που πέρασες…
    Η εικόνα δένει πολύ όμορφα με το κείμενο – θεωρώ πως η ζωή είναι μικρές όμορφες στιγμές που περνούν και δεν τις αντιλαμβανόμαστε. Για αυτό πρέπει πάντα να έχουμε στραμμένα τα μάθια μας στο παρόν. Να έχεις μια υπέροχη εβδομάδα 🙂

    Χαιρετισμούς από την μακρινή Μελβούρνη

    • Ο/Η melita λέει:

      Βρε Αγριμάκι μου και εμένα μου λείψατε πολύ και θέλω μέσα από εσένα να ευχαριστήσω πραγματικά όλους σας που είτε με τα μηνύματα σας είτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο δείξατε την συμπαράσταση σας. Ναι είμαι καλύτερα , σε ευχαριστώ ειλικρινά για το ενδιαφέρον . Χαίρομαι που σου άρεσε η εικόνα γιατί αυτό ακριβώς που είπες είχα στο μυαλό μου όταν την έβαλα.Καλό σου απογευματάκι.
      Φιλάκια στη Μελβούρνη !!

  9. Ο/Η Δημητρης λέει:

    πολύ όμορφο οτι διάβασα ναι…

  10. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Μελιτάκι μου,
    Κάνοντας like στην πανέμορφη ιστορία του Μπουκάι, είχα αφήσει σχόλιο, αλλά χάθηκε (μάλλον κάτι δεν πάτησα!) αν θυμάμαι καλά, έλεγα πως αν απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή στη ζωής μας, σίγουρα στο τέλος το «τετράδιο» μας, θα γράφει την αληθινή μας ηλικία!
    Ω! πόσο μας αρέσουν αυτές οι γεμάτες ουσία ιστορίες, νομίζω πως είναι από τις ωραιότερες!

    ΑΦιλάκια πολλά πολλά! 🙂

    • Ο/Η melita λέει:

      Δεν χάθηκε το σχόλιο σου μαγισσούλα μου . Ίσα ίσα που τα έκανες όλα τέλεια 🙂 .
      Όσο για τον Μπουκάι σου έχω απαντήσει στο παραπάνω σχόλιο . Σε φιλώ.

  11. Ο/Η χρηχα λέει:

    Kαλησπέρα Μελίτα…

    Θα ‘θελα να πω σε όλον τον κόσμο να διαβάσει τις «Ιστορίες να σκεφτείς» του Χορχε….είναι σαν παραμυθάκια για παιδιά, και μάλιστα εγώ τα διάβαζα στα παιδιά μου σαν παραμύθια, κάθε βράδυ και μία ιστορία, και μετά την συζητούσαμε….είναι θαυμάσιες ιστορίες για να βάλεις το μυαλό σου κάτω να σκεφτεί πράγματα όπως αυτό που επισημαίνει η παραπάνω ιστορία….
    Εμένα η αγαπημένη μου είναι αυτήν με τον ελέφαντα….αυτόν που «έμαθε να μην μπορεί»…ίσως γιατί στις δικές μου αναζητήσεις, αυτό με συγκινεί περισσότερο….να μπορώ και να προσπαθώ και όχι να «ξέρω» και να μην προσπαθώ…..

    • Ο/Η melita λέει:

      Καλησπέρα χρήχα μου , θα συμφωνήσω μαζί σου . Ο Μπουκάι , όπως λέω συνήθως, είναι ένας πολύ καλός παραμυθάς που μέσα από τις ιστοριούλες του σε κάνει να περνάς καλά και σε βάζει να σκεφτείς.
      Όσο για τον ελέφαντα , φαντάζομαι ότι αναφέρεσαι στο βιβλίο του Μπουκάι : «Ο αλυσοδεμένος ελέφαντας», που όντως είναι εξαιρετική ιστορία και που για να σου πω την αλήθεια και αν κάποιος θέλει να την διαβάσει την έχω εδώ .
      Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου.Να έχεις ένα όμορφο βράδυ.

  12. Ο/Η Fotini Little Treasures λέει:

    Πόσο υπέροχη και διδακτική ιστορία… Για μένα ο Μπουκάι είναι από τους σύγχρονους σοφούς.
    Ας φροντίζουμε να ζούμε στο έπακρο τις ωραίες στιγμές, αν και η ζωή έχει απ’ όλα!!!
    Φιλιά πολλά κοριτσάρα μου!!!

    • Ο/Η melita λέει:

      Χαίρομαι που σου άρεσε Φωτεινή μου , γιατί και εγώ θεωρώ ότι οι περισσότερες ιστορίες του Μπουκάι σου δίνουν πολλή τροφή για σκέψη παρόλο που περνάς ευχάριστα διαβάζοντας τες.
      Ας το φροντίσουμε τότε χαχαχαχ.
      Φιλάκια πολλά!

  13. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Να προσθέσω και γω πόσο μας είχες λείψει…Πολλά πολλά φιλιά!
    🙂

    • Ο/Η melita λέει:

      Έχετε βαλθεί να μην μείνει χαρτομάντιλο για χαρτομάντιλο έτσι; Σε ευχαριστώ πολύ βρε συνονόματη , αλήθεια , σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.Σε φιλώ γλυκά.

  14. Ο/Η moodytimes λέει:

    Τώρα αντί για τετράδιο λοιπόν έχουμε τον υπολογιστή μας.Εκεί έχουμε βρει μια άλλη ζωή, άλλες «ευτυχίες» ή «δυστυχίες» μετράμε σωστά άραγε?
    ….refresh!
    Καλημέρα Μελιτάκι

    • Ο/Η melita λέει:

      Νομίζω πως αν γίνεται με μέτρο , σεβασμό και προσοχή , το να καταγράφεις τα συναισθήματα, τις σκέψεις , τις ευτυχισμένες ή τις λιγότερο ευτυχισμένες στιγμές σου ακόμα και σε έναν υπολογιστή (μιας και έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας) , είναι λύτρωση .Τώρα αν είναι καλό ή κακό…χμμμ η πορεία θα δείξει.
      Καλησπέρα Moody μου.

  15. Ο/Η Joker λέει:

    Αγαπημένος Χόρχε για μικρούς και μεγάλους…
    Μας διάβαζε η καθηγήτρια της φιλοσοφίας πέρυσι ιστορίες του από το «Βασίσου πάνω μου»,τρανταχτή απόδειξη ότι το σχολείο θα έπρεπε να συνδιάζει τη λογοτεχνία και φυσικά το σινεμά για να περνάει τα μηνύματα του και να προωθεί τη γνώση…Ειδικά μάλιστα όταν μερικά βιβλία είναι τόσο κακογραμμένα και ακατανόητα
    Μου έφτιαξες το κέφι με το ποστ, ευχαριστώ
    καλό απόγευμα

    • Ο/Η melita λέει:

      Τζοκεράκι μου , δεν θα μπορούσες να έχεις περισσότερο δίκιο.Το μεγαλύτερο παράπονο μου όταν ήμουν μαθήτρια ήταν αυτό ακριβώς, το γεγονός δηλαδή ότι είχαμε μια πανάκριβη αίθουσα προβολής και μια τεράστια βιβλιοθήκη (το καλό ήταν ότι μπορούσαμε να δανειστούμε, αλλά διαφορετικά είναι να μπορείς να αναλύσεις και να συζητήσεις με κάποιον που έχει περισσότερες γνώσεις από εσένα και διαφορετικά να το διαβάσεις μόνος σου), την οποία σπάνια την χρησιμοποιούσαμε.Τα βιβλία έχουν μεγάλη δύναμη.Εγώ σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου .Να έχεις ένα υπέροχο απόγευμα.

  16. Ο/Η moodytimes λέει:

    Ελπίζω να μη χάθηκε ένα σχόλιο που έστειλα αλλά και να χάθηκε..και τι έγινε.Καλό Μεσημέρι Μελιτάκι

    • Ο/Η melita λέει:

      Δεν χάθηκε Moody μου , απλά λόγω διαφόρων υποχρεώσεων αργώ λίγο να κάνω εγκρίσεις ή να απαντήσω στα κείμενα σας .
      Και αν χανόταν , θα στεναχωριόμουνα. Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, μου δίνει μεγάλη χαρά και βλέπει τα πράγματα από διαφορετική οπτική γωνιά δίνοντας μου κάτι ακόμη για να πάρω, ειδικά αν είναι από άτομα που εκτιμώ ιδιαίτερα , όπως εσύ.
      Καλό απόγευμα να έχεις.

  17. Παράθεμα: Ὁ ἐρευνητής… | Φιλονόη καὶ Φίλοι...

  18. Ο/Η Δημητρης λέει:

    Πολύ ωραία τα πρώτα βιβλία του ..Ευκολονόητα και για ηλικίες,και κάτω των 18 μετά όμως χάθηκε και αυτός… Επαναλαμβάνεται το ίδιο πράγμα που έκανε στα πρώτα 4 + 2 = 6 μαζί με τις ‘Ιστορίες»

    • Ο/Η melita λέει:

      Χμμμ, νομίζω θα συμφωνήσω μαζί σου.
      Και εμένα μου άρεσαν τα πρώτα του βιβλία.
      Ήταν κυριολεκτικά «παραμυθάκια» τόσο για μικρά όσο (κυρίως) και για μεγάλα παιδιά.
      Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου.
      Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s