Ένα αστεράκι στην καρδιά μου…

Ίσως να μην έπρεπε να πω ποτέ αυτήν την ιστορία, μα έτσι έγιναν και έτσι θα σας τα πω...
Πριν πολλά χρόνια, όταν οι άνθρωποι ζούσαν ακόμα σε μικρά ξύλινα και ζεστά σπιτάκια, ζούσε ένα μικρό αγόρι που φοβόταν να κοιμηθεί τα βράδια.
Βλέπετε, πριν λίγες μέρες, ο αγαπημένος του παππούς, είχε φύγει για πάντα από κοντά τους και το μικρό αγόρι ήταν πολύ δυστυχισμένο που δεν θα τον ξανάβλεπε ποτέ….

Ένα βράδυ, ο μικρός μας φίλος, αφού καληνύχτισε τους γονείς του, ανέβηκε στην σοφίτα και ξάπλωσε στο μικρό κρεβάτι του.
Κάποια στιγμή, ανοίγει τα μάτια του και βλέπει μια λεπτή δέσμη φωτός να μπαίνει από το παράθυρό του.
Σηκώνετε γρήγορα όρθιος, φοράει γρήγορα γρήγορα τις παντόφλες του και πλησιάζει το παράθυρο.
Και τότε, ο μικρός μας ήρωας, είδε κάτι που τον εντυπωσίασε τόσο πολύ και γούρλωσε τα μάτια του, (  να σας πω την αλήθεια, αν έβλεπα και εγώ το ίδιο θέαμα, το ίδιο θα έκανα… ) ένα φωτεινό αστεράκι, είχε κατέβει αρκετά χαμηλά, σχεδόν πάνω από το σπίτι του μικρού μας ήρωα, και του χαμογελούσε.
Όταν το αστεράκι χαμογελούσε πιο πολύ, τόσο πιο πολύ έλαμπε και φωτιζόταν το δωμάτιο.

Μια και δυο, ο μικρός μας ήρωας φοράει τα παπούτσια του, κάτι σκισμένα γεμάτα λάσπες, παίρνει και την ζακέτα του και τρέχει έξω από το σπίτι.
Μόλις βγήκε, το αστεράκι άρχισε να απομακρύνεται , σταμάτησε για λίγο, περίμενε το μικρό αγόρι να το ακολουθήσει και συνέχισε την πορεία του.
Αρκετά λεπτά αργότερα, οι δυο τους είχαν φτάσει σε μια μικρή, πανέμορφη λίμνη, με νερά παγωμένα που μόλις κάποιος τα πλησίαζε, γίνονταν καθρέφτης και έβλεπε το πρόσωπο του.

Λαχανιασμένο το μικρό αγόρι, ρωτάει το αστεράκι:
-«Γιατί με έφερες εδώ ;; Τι είναι εδώ;;»
-«Κάθισε στα γόνατα να ξεκουραστείς και πιες νερό από την λίμνη να ξεδιψάσεις»,  είπε το αστεράκι.
Ο μικρός μας ήρωας, κάθισε στα γόνατα, έβαλε τα χέρια του στη λίμνη, σήκωσε την χούφτα του στο πρόσωπό του και ήπιε νερό, από τις άκρες των χεριών του όμως, λίγο νερό γλιστρούσε και έπεφτε στη λίμνη και ανακάτευε τα νερά που καθρεφτίζονταν.
Τότε, το αγόρι σκύβει το πρόσωπό του πάνω από τη λίμνη, και καθώς έβλεπε το πρόσωπο του, με το ανακάτεμα των νερών, το είδωλο στην επιφάνεια της λίμνης ξαφνικά άλλαξε… και τη θέση του πήρε ένα άλλο… πιο γέρικο.. με ρυτίδες… και μεγάλα εκφραστικά μάτια.

Ήταν ο παππούς του μικρού μας ήρωα.
Σηκώνει το κεφάλι του, κοιτάζει το αστεράκι και αυτό του χαμογέλασε.
Τότε το πρόσωπο του παππού του στη λίμνη, του λέει:

-«Πέρασαν αρκετές μέρες… δεν θα γυρίσω πια κοντά σας… αλλά εδώ που είμαι, είμαι πολύ χαρούμενος… και ευτυχισμένος… το ίδιο θέλω να είσαι και εσύ…»
– «Μα τα βράδια δεν μπορώ να κοιμηθώ γιατί δεν είσαι δίπλα μου να μου διαβάζεις παραμύθια και να με κάνεις αγκαλιά…»,  λέει ο μικρός μας ήρωας.
– «Κάθε βράδυ, θα είμαι δίπλα σου,  κοντά σου… και θα με νιώθεις… και όταν κλείνεις τα μάτια σου, θα ακούς την φωνή μου να σου λέει παραμύθια. Και σου υπόσχομαι πως δεν θα λείψω ούτε ένα βράδυ…»
Ο μικρός μας φίλος γύρισε σπίτι του, με μια περιέργεια στο βλέμμα και πολλά ερωτηματικά… δυσκολευόταν να πιστέψει όσα είδε και άκουσε…
Το επόμενο βράδυ, μόλις ξάπλωσε και έκλεισε τα μάτια του, το ίδιο αστεράκι ήταν πάλι εκεί και το φως έκανε όλο το δωμάτιο του να λάμπει.
Έσφιξε τα μάτια του, και άκουσε μέσα στην καρδιά του μια φωνή να λέει:
– Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη, δωσ’ της κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι να αρχινίσει….

Πηγή : » Μια αγκαλιά είναι ένας μικρός παράδεισος» (Συγγραφέας: Τaz)

PS. Αντώνη μου, σε ευχαριστώ που μου επέτρεψες να αναρτήσω το κείμενο σου 🙂 .

Advertisements

About melita

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τάσος Λειβαδίτης
This entry was posted in Παραμύθια and tagged , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

32 Responses to Ένα αστεράκι στην καρδιά μου…

  1. Ο/Η parami8as λέει:

    »Ίσως να έχω μάθει να πιστεύω στα παραμύθια πιο πολύ από όσο θα έπρεπε… ίσως πάλι να είμαι κι εγώ μέρος ενός παραμυθιού… δεν ξέρω.»

    Μελιτάκι σ’ ευχαριστώ.. σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ. Γι’ αυτό και για άλλα τόσα!! 🙂

    • Ο/Η melita λέει:

      Από μικρή μου άρεσε να ακούω παραμύθια και με την φαντασία μου έμπαινα στο ρόλο του εκάστοτε ήρωα και ζούσα και εγώ μέσα σε αυτά. Ακόμα και τώρα που μεγάλωσα τα παραμύθια είναι μέρος της ψυχής μου και των ονείρων μου. Βλέπεις μου θυμίζουν αυτό το εσωτερικό παιδί που έχω, και που αν σταματήσω να τα πιστεύω και να τα αγαπάω, θα σκοτώσω και αυτό το παιδί.
      Έχεις παρατηρήσει πως γεμίζεις με εικόνες φαντασίας και συναισθήματα όταν διαβάζεις ένα παραμύθι; Πως μεταφέρεσαι στο μαγεμένο δάσος και πολεμάς τον δράκο που βγάζει φωτιές; Πες μου μπορείς να το χάσεις αυτό;
      Μα καλέ μου παραμυθά , φυσικά και είσαι μέρος ενός παραμυθιού , και αυτό το παραμύθι το λένε ζωή .Και πίστεψέ με είναι το πιο μαγικό παραμύθι από όλα…
      Σε ευχαριστώ για την υπέροχη γραφή σου, για το ότι έχεις μείνει παιδί , για το ότι γράφοντας αυτά τα συναισθήματα και τις σκέψεις σου μας δείχνεις ένα κομμάτι από την τόσο όμορφη ψυχή σου, μα πάνω από όλα σε ευχαριστώ για την φιλία και την αγάπη σου. Σε φιλώ γλυκά.

  2. Ο/Η ♔DƦάɱα QuƎeи ♔ λέει:

    Ο τρόπος γραφής του Αντώνη είναι ξεχωριστός. Θα μπορούσα κάλλιστα να τον φανταστώ μια μέρα σε μεγάλα βιβλιοπωλεία να παρουσιάζει τα βιβλία του με παραμύθια για όσους είναι και νιώθουν παιδιά.
    Πολύ γλυκιά ιστορία.
    Μπράβο και στον συγγραφέα της και σε εσένα κοριτσάκι που την ανάρτησες!! Μάκια! 🙂

    • Ο/Η melita λέει:

      Ο Αντώνης ούτως ή άλλως είναι ξεχωριστός από μόνος του, τα παραμύθια του απλά το επιβεβαιώνουν .Σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου βασίλισσα.Να έχεις ένα όμορφο ξημέρωμα.

  3. Ο/Η Δημητρης λέει:

    εγώ διαβάζω ναι και πολλές φορές παίρνω ενα ρόλο απο εναν ήρωα όπως έκανα μικρός τώρα που είμαι μεγάλος είμαι ακόμα παιδί ναι και ετσι βλέπω τα παραμύθια εχω ανάγκη απο αυτα εξάλλου όλοι ψάχνουμε το δικό μας παραμύθι αυτή είναι η αλήθεια και τίποτα άλλο Καλησπέρα Μελιτα ….

    • Ο/Η melita λέει:

      Η ζωή Δημήτρη μου είναι το πιο όμορφο παραμύθι που ξέρω. Άλλοι μέσα σε αυτή ψάχνουν τον πρίγκηπα ή την πριγκίπισσα τους, άλλοι το μυθικό θησαυρό , άλλοι θέλουν να σκοτώσουν το δράκο ….
      Σε ευχαριστώ πολύ για το γλυκό σου σχόλιο. Όμορφο ξημέρωμα να έχεις.

  4. Ο/Η onlyandjustme λέει:

    πολύ όμορφο το παραμύθι του…
    κάποιοι δεν φεύγουν ποτέ από κοντά μας..όχι όσο δεν τους ξεχνάμε τουλάχιστον..
    πολύ τρυφερή η ιστορία..
    Γλυκά φιλιά..

    • Ο/Η melita λέει:

      Ναι νομίζω ότι είναι πολύ γλυκιά και τρυφερή η ιστορία του Αντώνη και με συγκίνησε απίστευτα. Έτσι είναι Νικολέτα μου , μένουν για πάντα στη καρδιά και στη σκέψη μας,
      Να έχεις ένα όμορφο ξημέρωμα.

  5. Ο/Η Antriana..Io λέει:

    Μα τι όμορφη ανάρτηση… Σε ταξιδεύει, σου δίνει αφορμή να σκεφτείς αλλά και να ξεχαστείς. Φιλιά πολλά και καλό βράδυ:)

    • Ο/Η melita λέει:

      Εμένα με γύρισε λίγο στο παρελθόν και μου ξύπνησε θύμισες…Σε ευχαριστώ για το γλυκό σου σχόλιο Αντριάνα μου.Να έχεις καλή αυριανή.

  6. Ο/Η moodytimes λέει:

    Όταν ο δικός μου παππούς έφυγε έγινα ένας αληταράς αγριεμένος έφηβος,τον λάτρευα γιατί όχι μόνο με μεγάλωσε αλλά με έμαθε τόσα πολλά.Η ζωή του θα γέμιζε βιβλίο.Δεν πήγα ποτέ στον τάφο του και κάποιες φορές η μάνα μου γκρίνιαζε «δεν είναι σωστό» η γιαγιά μου όμως καταλάβαινε και τσαντιζόταν «αφήστε το παιδί…εκείνο ξέρει».Ήξερε κι εκείνη….ο Διονύσης δεν είχε φύγει ποτέ,εγώ αρνιόμουν να τον αφήσω.Απο τότε τον έχω δει άπειρες φορές στα ονειρά μου να εμφανίζεται απο το πουθενά «γύρισα…μη ρωτάς το πώς ρε μπουζούκι…γύρισα»
    Καλό βράδυ Μελίτα

    • Ο/Η melita λέει:

      Εγώ δεν έχω χάσει τον παππού μου αλλά την γιαγιά μου .Μέχρι το τέλος πάλεψε γενναία , με την παλιαρρώστια όπως εκείνη έλεγε τον καρκίνο. Ποτέ δεν ξέχασα, ποτέ δεν έπαψα να την έχω στην καρδιά μου ή στις σκέψεις μου , αλλά να …όταν μπαίνω στο σπίτι της και δεν μου έρχεται πια η μυρωδιά από τα ψημένα κουλουράκια , ούτε το άρωμα λεμονιού από την κολόνια Μυρτώ…με πιάνει ένας κόμπος και πονάω, να εδώ, στο μέρος της καρδιάς. Να έχεις ένα όμορφο ξημέρωμα.

      PS. Μακάρι να την έβλεπα και εγώ …

  7. Ο/Η Τελευταίος λέει:

    Ωραίο παραμύθι, νομίζω θα γαληνέψει κάθε παιδική ψυχή που θα το ακούσει.

    Την καλημέρα μου.

    • Ο/Η melita λέει:

      Η δική μου έγινε ήδη πιο ανάλαφρη…
      Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου Κώστα μου.Να έχεις καλό απόγευμα.

  8. Ο/Η Emma Blackprincess λέει:

    Πολυ ομορφο και συγκινητικο κειμενο γεματο αισθηματα! 🙂
    να εχεις ενα καλο απογευμα μελιτα μου! 🙂

    • Ο/Η melita λέει:

      Καλησπέρα Emma μου, το συγκεκριμένο κείμενο σε αγγίζει γιατί είναι γραμμένο με αγάπη και τρυφερές σκέψεις.
      Σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου, να έχεις ένα όμορφο απόγευμα.

      PS. Που είσαι εσύ σε χάσαμε?

      • Ο/Η Emma Blackprincess λέει:

        Μη με ευχαριστεις 🙂 !
        Οντως χαθηκα γιατι τρεχω με εγγραφες και χαρτια για την σχολη μου 1το ετης πια!! επεστρεψα δυναμικα ομως! 🙂

  9. Ο/Η e-Rose λέει:

    Τι γλυκό να πιστεύεις στα παραμύθια κι ας ξέρεις πως μπορεί και να μην βγουν αληθινά… ^_^
    Πολύ τρυφερό… 🙂

    • Ο/Η melita λέει:

      Νομίζω είναι ένας τρόπος για να επικοινωνείς με το εσωτερικό παιδί που κρύβεις μέσα σου.
      Και που ξέρεις ίσως κάποιο από αυτά αν τα πιστέψεις με όλη τη δύναμη της ψυχής σου να βγει αληθινό…
      Την καλησπέρα μου και τα φιλιά μου.

    • Ο/Η parami8as λέει:

      Η ίδια η ζωή μας είναι ένα παραμύθι. Ένα παραμύθι που άλλοτε μας μιλάει για όμορφες στιγμές και άλλοτε όχι. Δεν παύει όμως να είναι παραμύθι. Κι όπως είπε η αλεπού (από τον Μικρό Πρίγκιπα): Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: δεν βλέπει κανείς πολύ καλά παρά μονάχα με την καρδιά. Ότι είναι σημαντικό, δεν το βλέπουν τα μάτια.

      Να περνάς όμορφα και καλή αρχή με τη σχολή σου.

  10. Ο/Η koufetarios λέει:

    Πάρα πολύ όμορφο παραμύθι, θα συμφωνήσω με τον Κώστα, θα υπάρξουν σίγουρα περιπτώσεις που η ψυχούλα ενός μικρού παιδιού θα γαληνέψει ακούγοντάς το…

    Την καλημέρα μου!

    • Ο/Η melita λέει:

      Και όχι μόνο οι ψυχές των παιδιών….Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου Κουφετάριε μου .
      Και καλώς μας ήρθες και πάλι 🙂 .

  11. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Και μια άλλη τρυφερή ιστορία από την τρυφερή μας melita…
    ΑΦιλάκια τρυφερά και να ομορφοπερνάς! 🙂

    • Ο/Η melita λέει:

      Νομίζω είναι μια τρυφερή ιστορία για ανθρώπους τόσο τρυφερούς και ευαίσθητους όπως εσένα, ίσως γι αυτό σε άγγιξε.Σου εύχομαι να έχεις ένα υπέροχο απόγευμα.
      Σε φιλώ γλυκά.

  12. Ο/Η parami8as λέει:

    Σας ευχαριστώ πάρα πολύ όλους.. για τα λόγια σας, την κρίση σας, την αγάπη σας. Πάνω απ’ όλα χαίρομαι που το κείμενο έφερε σε κάποιους μνήμες απο μια δικιά του ιστορία. Αυτός είναι κι ο σκοπός μου όταν γράφω.. να ταυτίζεται ο αναγνώστης και να βλέπει πίσω απο τις λέξεις μια δικιά του στιγμή..
    Ευχαριστώ πολύ

  13. Ο/Η Fotini Little Treasures λέει:

    Πολύ γλυκιά ιστορία… μπράβο στον Παραμυθά… Οι δικοί μας άνθρωποι τελικά δεν φευγουν ποτέ από κοντά μας…

    • Ο/Η melita λέει:

      Καλησπέρα Φωτεινή μου και καλώς ήρθες στην παρέα μας.
      Είναι από τις πιο γλυκές και συγκινητικές ιστορίες που έχω διαβάσει και όντως στον Αντώνη αξίζουν πολλά συγχαρητήρια.
      Έχεις δίκιο Φωτεινή μου , οι άνθρωποι που αγαπούμε και για τον α ή τον β λόγο δεν υπάρχουν πλέον στη ζωή ή στη ζωή μας, μένουν για πάντα μέσα μας.
      Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου . Σου εύχομαι ένα όμορφο απόγευμα.

  14. Ο/Η Vivian Papadia λέει:

    μου έχουν κάνει εντύπωση οι όμορφες σκέψεις και τα τρυφερά λόγια που τις παρουσιάζουν.Ευχαριστώ για τα συναισθήματα που μου δημιούργησαν!

    • Ο/Η melita λέει:

      Είναι πολύ γλυκές όντως οι σκέψεις , οι οποίες γαληνεύουν την ψυχή και σε βοηθάνε να αντιμετωπίσεις κάτι τραγικό αλλά επόμενο ακόλουθο της ζωής , όπως ο θάνατος. Σε ευχαριστώ πολύ που μπήκες στον κόπο να σχολιάσεις και που μίλησες τόσο ευγενικά για το συγκεκριμένο κείμενο.
      Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα.

  15. Ο/Η ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ λέει:

    Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ and commented:
    Add your thoughts here… (optional)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s