Ένα παραμύθι …από χαρτί και θάλασσα…


Ένα παραμύθι …από χαρτί και θάλασσα

Λίγα χάρτινα καραβάκια έχουν τη χαρά να ταξιδέψουν.

Συνήθως οι κατασκευαστές τους, όση τέχνη κι αν βάλουν κατά τη «ναυπήγησή» τους, συχνά

τα εγκαταλείπουν στην τύχη τους…

Ένα καραβάκι στεκόταν για μέρες σε μια αμμουδιά ανάμεσα σε σπαρμένα βότσαλα, φύκια και σπασμένα ξύλα που ξεβράζονταν στην ακτή. Ένα μικρό χάρτινο καραβάκι, που ‘χε την πλώρη στραμμένη στη θάλασσα κι αγνάντευε τα κύματα. Τα κοιτούσε με λαχτάρα και παράπονο, τους έγνεφε και παρακαλούσε να ρθεί κάποιο να το πάρει

μακριά στο πέλαγος, μα εκείνα ξετρελαμένα στο παιγνίδι τους δεν άκουγαν.

Πόσο ήθελε να πλησιάσει κάποιο κοντά του… να το πάρει, να τ’ αλαργέψει.

Ώσπου ένα μικρό κυματάκι άκουσε το παράπονό του και ήρθε απαλά χαιδεύοντας την πλώρη του.

Το καραβάκι ίσα που σάλεψε και πριν προλάβει να συνέλθει, ακόμα ένα το άγγιξε

τραβόντας το προς τα μέσα.

Έπλεε στο νερό! Σάλπαρε!

Για πότε απομακρύνθηκε απ’ την ακτή ούτε που το κατάλαβε, θαρρείς και αόρατα κουπιά

ανεβοκατέβαιναν με δύναμη από τις κουπαστές του και τό σπρωχναν στο πέλαγος.

Έτρεχε χορεύοντας στα κύματα χωρίς προορισμό, δίχως πηδάλιο, πυξίδα και χάρτες ναυτικούς,

δίχως άγκυρα.

Σε τι θα του χρησίμευαν άλλωστε; Αυτό ήθελε μόνο ν’ ακούει τους ψιθύρους τ’ ουρανού και της θάλασσας, να παίρνει τα φιλιά των μελτεμιών. Ήθελε μοναχά να ταξιδεύει!

Θα το κυβερνούσαν οι άνεμοι και σαν θα νύχτωνε, τ’ άστρα θα το καθοδηγούσαν, τα αργυρόφεγγα

νερά, τα φωτεινά χαμόγελα των φάρων. Οι γλάροι θα το συντρόφευαν και τα μακρινά

βουητά των κοχυλιών.

Θα μάθαινε από που έρχονται τα κύματα, το πως γεννιούνται, και που κοιμάται ο άνεμος με τα σφυρίγματά του.

Έτρεχε το καραβάκι μεσοπέλαγα, με τη μικρή του πλώρη γελαστή και τ’ άρμενά του φουσκωμένα, κάνοντας τραμπάλα στα γαλανά νερά της θάλασσας, στην αρμύρα, στα λαμπυρίσματά της.

Κι έτρεχε, έτρεχε χαρούμενο, μεθυσμένο, ελεύθερο!

Μα κάποτε το καραβάκι κουράστηκε… έπλεε αργά, όλο και πιο αργά…

Ξάφνου σταμάτησε, έμεινε ακίνητο. Αφουγκράστηκε τους ήχους του πελάγους, τα κύματα, κι έπειτα έγειρε αποκαμωμένο να ξεκουραστεί.

Φάνηκαν τα πλαϊνά του μουσκεμένα, βαριά, με δυσκoλία το κρατούσαν στην επιφάνεια.

Έγειρε κι άλλο…

Η χάρτινη καρίνα του μουλιασμένη διαλυόταν, έλιωνε, μα κρατούσε ακόμα το λευκό του πανάκι καθώς σιγά σιγά

το κρυβε η θάλασσα στη φιλόξενη αγκαλιά της.

Έκεινο, παραδομένο πια κοιμόταν…

Ονειρευόταν πως τό σερναν ιππόκαμποι -τ’αλογάκια της θάλασσας- και το σεργιάνιζαν πότε

στις γειτονιές των δελφινιών και πότε σε γαλαζοπράσινους βυθούς και σε κοράλλια.

Ονειρευόταν πλώρες, κύματα, πανιά, ταξίδια…

Ονειρευόταν πως γινόταν θάλασσα…

Άυγουστος 2012

πηγή: Αντώνης Δημητρακόπουλος

Advertisements

About melita

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τάσος Λειβαδίτης
This entry was posted in Παραμύθια and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

18 Responses to Ένα παραμύθι …από χαρτί και θάλασσα…

  1. Ο/Η Δημητρης λέει:

    Πολύ τρυφερό ναι όσο και η καλημέρα μου Μελιτα καλή δύναμη …

    Ονειρευόταν πλώρες, κύματα, πανιά, ταξίδια…το χάρτινο μας καραβάκι….

    Ονειρευόταν πως γινόταν θάλασσα…

    Και εμείς πολλές φορές το ίδιο κάνουμε ….

    • Ο/Η melita λέει:

      Μα και εμείς χάρτινα καραβάκια δεν είμαστε Δημήτρη μου, στη θάλασσα της ζωής; Και εμείς δεν ονειρευόμαστε; Δεν λαχταράμε εκείνο το κύμα που θα μας παρασύρει και θα μας ταξιδέψει;
      Σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου , να έχεις καλό φθινόπωρο. Σε φιλώ.

  2. Ο/Η ♔DƦάɱα QuƎeи ♔ λέει:

    Η πρώτη μου αντίδραση ήταν «το καημένο το καραβάκιιιιιι, πάνω που ζούσε το όνειρο του 😦 «.
    Μα έπειτα χαμογέλασα γιατί έζησε το όνειρο του κάτι που άλλοι δεν πετυχαίνουν ποτέ. Και μετά συνέχισε να το ζει. «Έφυγε» παρέα με αυτό το όνειρο. Τι τυχερό καραβάκι…
    Πολύ ωραίο παραμύθι, συγχαρητήρια στον δημιουργό του!
    Όμορφη ανάρτηση angel!! Να έχεις μια όμορφη ημέρα γεμάτη χρώματα και όμορφες στιγμές!

    • Ο/Η melita λέει:

      Καλησπέρα Μαρινάκι μου, νομίζω ότι το συγκεκριμένο παραμύθακι ,το οποίο παρεμπιπτόντως το λάτρεψα, σου αφήνει μια γλυκόπικρη αίσθηση στο τέλος αλλά νομίζω ότι αυτή είναι και το ωραίο της ιστορίας. Ο δημιουργός του είναι ένας καταπληκτικός συγγραφέας που σε προκαλεί να νιώσεις και να ονειρευτείς, και δεν μιλώ μόνο για το συγκεκριμένο παραμύθι αλλά και για τα υπόλοιπα τα οποία έχει γράψει. Να έχεις μια πολύ όμορφο βράδυ. Σε φιλώ.

  3. Ο/Η Antriana..Io λέει:

    Το ξέρεις ότι οι αρσενικοί ιππόκαμποι είναι αυτοί που γεννάνε τα παιδιά τους; Είναι η μόνη εξαίρεση μέσα στη φύση. Το καραβάκι με πήρε μαζί του, στα δικά του τα ταξίδια, στα δικά του όνειρα. Καλό σου βράδυ, φιλιά πολλά:)

    • Ο/Η melita λέει:

      Νομίζω ότι το συγκεκριμένο καραβάκι μας ταξίδεψε όλους 🙂 . Σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου και για το σχόλιο σου .
      Σε φιλώ.

      PS. Αντριάνα δεν το ήξερα αυτό για τους ιππόκαμπους, αλλά χαίρομαι που μοιράστηκες αυτήν την πληροφορία μαζί μου.

  4. Ο/Η NaKiSa λέει:

    Υπέροχο παραμύθι… Με ταξίδεψε. Δεν γνωρίζω τον δημιουργό του αλλά μετα από αυτό που διάβασα θα τον γνωρίσω σίγουρα! Καλό βράδυ με όνειρα ταξιδιάρικα…

    • Ο/Η melita λέει:

      Μα νομίζω το να ταξιδεύεις σε ένα τόσο ονειροπόλο καραβάκι (έστω και χάρτινο) είναι από τα πιο συναρπαστικά πράγματα . Χαίρομαι τόσο πολύ που σου άρεσε 🙂 . Να έχεις ένα πολύ όμορφο βραδάκι .

  5. Ο/Η ainafets λέει:

    Τρυφερή ιστορία… για ένα νέο ξεκίνημα Φθινοπωρινό, με πλώρη τον Χειμώνα!
    ΑΦιλάκια χαμογελαστά! 🙂

    • Ο/Η melita λέει:

      Είπα να ξεκινήσω το φθινόπωρο με κάτι γλυκό και τρυφερό για να συνεχίσει έτσι . Σε ευχαριστώ πολύ Στεφανία μου.
      Σε φιλώ γλυκά.

  6. Ο/Η moodytimes λέει:

    Ήμουν πάντα πολύ ανίκανος για να φτιάξω χάρτινα καραβάκια.Μάλλον τα καταφέρνω καλύτερα στο να διαβάζω ωραίες ιστορίες γι’αυτά.Καλημέρα Μελιτάκι

  7. Ο/Η Decaffeinated λέει:

    Ονειρευόταν πως γινόταν θάλλασσα…
    Πόσο γλυκιά ιστορία..στάζει μέλι μέσα στην αλμύρα της ζωής.
    Καλημέρα melita!

    • Ο/Η melita λέει:

      Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.Και εγώ θεωρώ ότι είναι από τις πιο τρυφερά παραμύθια που έχω διαβάσει.
      Σου εύχομαι να έχεις ένα υπέροχο απόγευμα.

  8. Ο/Η onlyandjustme λέει:

    Πόσο όμορφο το παραμύθι που διάλεξες!πραγματικά υπέροχο!καλησπέρα καλή μου Μελίτα! 🙂

  9. πολυ τρυφερο κειμενο melita , καλησπέρα!

    • Ο/Η melita λέει:

      Καλησπέρα με γυμνές πατούσες, σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο και το χρόνο σου .
      Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα 🙂 .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s