Αυτός που κρεμόταν στον γκρεμό…


Μια μέρα ένας άνθρωπος ενώ περπατούσε στην ερημιά, συνάντησε μια επιθετική τίγρη. Έτρεξε αλλά σύντομα έφτασε στην άκρη ενός ψηλού γκρεμού. Απελπισμένος θέλοντας να σώσει τον εαυτό του, έπιασε ένα αμπέλι και άρχισε να κατεβαίνει, αιωρούμενος πάνω από τον γκρεμό. Όπως ήταν κρεμασμένος εκεί, δυο ποντίκια εμφανίστηκαν από μια τρύπα του βράχου και άρχισαν να μασάνε το αμπέλι. Ξαφνικά, ο άνθρωπος παρατήρησε πάνω στο αμπέλι μια παχουλή άγρια φράουλα. Την άρπαξε και την έβαλε στο στόμα του, ήταν απίστευτα νόστιμη!

πηγή: e-steki.gr

Advertisements

About melita

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τάσος Λειβαδίτης
This entry was posted in Διδακτικές ιστορίες and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

20 Responses to Αυτός που κρεμόταν στον γκρεμό…

  1. Ο/Η perseus76 λέει:

    ok…
    Κλείδα παρακαλώ !
    Το έχω διαβάσει 10+ φορές αλλά » δεν το’ χω «….και το εκνευριστικό είναι πως καταλαβαίνω οτι κάτι θέλει να πει , αλλά εγώ …δεν…με τίποτα λέμε…..
    Κόλλησα….χέλπ πλιζ.

    Μετά τιμής,
    ένας βραδύνους αναγνώστης σας.

    • Ο/Η melita λέει:

      Καλησπέρα perseus 76, νομίζω ότι αυτή η μικρή αυτή ιστορία διηγείται το πως ο ήρωας ζει το τώρα, απολαμβάνει τη «φράουλα» ενώ στην πραγματικότητα γνωρίζει ότι σε λίγα λεπτά θα είναι νεκρός. Σκέψου ότι θα μπορούσε να μεμψιμοιρήσει για το πως τα έφερε η τύχη αλλά αυτός επιλέγει να γευτεί ότι του μένει να απολαύσει ακόμη. Βλέπει δηλαδή με άλλη οπτική ακόμα και το πως θα πεθάνει ή καλύτερα τα τελευταία λεπτά του πριν πεθάνει,(αν όντως πέθανε γιατί ουσιαστικά κανείς δεν μας βεβαιώνει στην ιστορία ότι ήταν τα τελευταία του λεπτά) ,χαίρεται τη στιγμή χωρίς να ενδιαφέρεται το τι θα φέρει το επόμενο λεπτό.Ζει τη ζωή του στο έπακρο, μέχρι την τελευταία στιγμή της! Ελπίζω να βοήθησα λιγάκι :).
      Η τιμή που με διαβάζετε είναι όλη δική μου αγαπητέ .

      • Ο/Η perseus76 λέει:

        Ηθικό συμπέρασμα: Ποτέ δεν διαβάζουμε βαθυστόχαστα άρθρα μετά από κατανάλωση υπερβολικής ποσότητας παγωμένου ζύθου !
        οκ το «έχω» τώρα 😉

  2. Ο/Η ♔DƦάɱα QuƎeи ♔ λέει:

    Είδες που τελικά και εκεί που νομίζεις πως όλα τέλειωσαν η ζωή θα σου δώσει την γλύκα της; Έστω και αν είναι σύντομη όσο η γεύση μιας φράουλας. Όμορφο κοριτσάκι μου και γλυκό όσο εσύ. Φιλιά.

    • Ο/Η melita λέει:

      Η ζωή πάντα μας προσφέρει απλόχερα «φράουλες» όμως είναι στην ευχέρεια μας να απλώσουμε το χέρι να τις πιάσουμε και να τις απολαύσουμε.
      Σε ευχαριστώ για το σχόλιο και τα πολύ γλυκά σου λόγια. Σε φιλώ 🙂 .

  3. Ο/Η koufetarios λέει:

    Όλοι έχουν το δικαίωμα μια φορά στη ζωή να απολαύσουν κάτι γλυκό, όμορφο που θα τους κάνει να μην μετανοιώσουν για τις δυσκολίες που καθημερινά περνούν. Απ’ το μυαλό μου πέρασαν οι θανατοποινίτες. ΑΚόμα και αυτοί πριν την κρίσιμη ώρα τρώνε το γεύμα της αρεσκείας τους.. Ανθρωπιά; Ποιός ξέρει…

    Την καλησπέρα μου..!!

    • Ο/Η melita λέει:

      Μα νομίζω καλέ μου , ότι δεν διαφέρει και πολύ ο συγκεκριμένος ήρωας από τους θανατοποινίτες έτσι δεν είναι, τουλάχιστον ως προς τα τελευταία λεπτά της ζωής τους.Και αυτοί απολαμβάνουν τις τελευταίες τους στιγμές , χωρίς να ενδιαφέρονται το τι θα φέρει το επόμενο λεπτό .
      Σε ευχαριστώ πολύ , για το σχόλιο σου Κουφετάριε μου. Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα.

  4. Ο/Η Τελευταίος λέει:

    Πρέπει να ήταν ένας άσχημος εφιάλτης που θα άφησε μια γλυκιά γεύση στο στόμα!

    Καλό σου βράδυ.

    • Ο/Η melita λέει:

      Μα ο κακομοίρης είχε μπρος γκρεμό και πίσω ..τίγρη και όμως δεν κάθισε να μεμψιμοιρήσει αλλά απόλαυσε την «γλυκιά» στιγμή , έστω αν δεχτούμε ότι ήταν η τελευταία του.
      Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου Κώστα μου.

      • Ο/Η Τελευταίος λέει:

        Αν το καλοσκεφτείς είναι λίγο σουρεαλιστικό το σενάριό σου γιατί δύσκολα θα βρεις στο ίδιο μέρος τίγρη και αμπέλι και φράουλα, έτσι δεν είναι 😉 Αλλά θα μου πεις, στον κόσμο της Μελίτας όλα μπορούν να γίνουν 🙂

        Πολλά φιλιά και καλό βράδυ 🙂

        • Ο/Η melita λέει:

          Μα μιλάμε για ένα παραμυθένιο κόσμο και σε ένα τέτοιο κόσμο όλα μπορούν να συμβούν , ακόμα και να υπάρξουν στο ίδιο μέρος μια τίγρη , ένα αμπέλι και μια φράουλα 🙂 .
          Να έχεις ένα όμορφο βράδυ.Σε φιλώ.

          PS. Καλέ σταμάτα να γράφεις και ξεκουράσου!!(πω πω σαν τη μαμά μου ακούστηκα τώρα)

  5. Ο/Η Δημητρης λέει:

    «Σκέψου ότι θα μπορούσε να μεμψιμοιρήσει για το πως τα έφερε η τύχη αλλά αυτός επιλέγει να γευτεί ότι του μένει να απολαύσει ακόμη. Βλέπει δηλαδή με άλλη οπτική ακόμα και το πως θα πεθάνει ή καλύτερα τα τελευταία λεπτά του πριν πεθάνει,(αν όντως πέθανε γιατί ουσιαστικά κανείς δεν μας βεβαιώνει στην ιστορία ότι ήταν τα τελευταία του λεπτά) ,χαίρεται τη στιγμή χωρίς να ενδιαφέρεται το τι θα φέρει το επόμενο λεπτό.Ζει τη ζωή του στο έπακρο, μέχρι την τελευταία στιγμή της!»
    καλήμερα Μελιτα όμορφο πολύ ναι..

  6. Ο/Η Euzonas λέει:

    Πολύ ωραία ανάρτηση… (κυρίως λόγω μεγέθους>>> 😛 :P!)
    Πολλές καλημέρες!!!

  7. να πω την αληθεια κι εγω οταν το διαβασα δε το καταλαβα, ή μαλλον το καταλαβα αλλα κατι μικρο μου ελειπε χχχ

    ως προς το οτι υπαρχουν φραουλες εχω να πω ναι υπαρχουν
    ως ομως προς το οτι ο καθενας λειτουργει με τον τροπο του; κι αν αυτος, αντι να φαει τη φραουλα ηθελε να κλεισει τα ματια και να περιμενει το τελος; κι αν ηταν ευτυχισμενος ετσι; δλδ αν ετσι του εβγαινε; ή ετσι το καταλαβαινε;

    δε θυμαμαι αν το ελεγα σ εσενα, ειδα τελευταια την ταινια »μελαγχολια»
    λιγο πριν το τελος και οι δυο αδερφες ποσο διαφορετικα το αντιμετωπιζαν αλλα δεν θα εδινα σε καμμια λαθος..

    • Ο/Η melita λέει:

      Καλησπέρα , εννοείται πως ο καθένας λειτουργεί με τον τρόπο του και η κάθε απόφαση που παίρνει είναι σεβαστή .Το θέμα είναι αν αυτό που κάνει τον κάνει ευτυχισμένο ή τον κάνει να νιώθει πληρότητα. Παρόλα αυτά η συγκεκριμένη ιστορία, μας βγάζει από το δίλημμα των σκέψεων των υποθετικών καταστάσεων, μιας και μιλάει για έναν συγκεκριμένο τρόπο αντιμετώπισης τους , τώρα αν είναι σωστός ή όχι , νομίζω ότι είναι στην ευχέρεια του καθενός να κρίνει.
      Σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου. Να έχεις μια όμορφη ημέρα.

  8. Ο/Η Stef λέει:

    … Και καθώς απολάμβανε τη γλυκιά φραουλίτσα του, νομιζόμενος ότι όλα θα έχουν τελειώσει σε λίγα λεπτά, ακούστηκε ένας πυροβολισμός και η τίγρη σωριάστηκε στο έδαφος. Τα ποντίκια τρόμαξαν από τον θόρυβο και έτρεξαν μακριά. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα ακούστηκε μια γλυκιά γυναικεία φωνή… «Φαίνεται πως χρειάζεσαι βοήθεια» του είπε χαμογελαστά η όμορφη κοπέλα… ο άγγελος της, όπως αργότερα συνήθισε να την αποκαλεί, αφού τον είχε σώσει. Και γι’ αυτό, θα ήταν πάντα δικός της… Ορίστε, τέλειωσα την ιστορία, για να μην απορούμε και έσπασα και τα κλισέ 🙂 🙂 🙂

    • Ο/Η melita λέει:

      Όμορφο το τέλος που επέλεξες να δώσεις. Η ιστορία δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο τέλος, αντίθετα αφήνει τον εκάστοτε αναγνώστη με πένα την φαντασία να γράψει το δικό του τέλος. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν ήθελα εγώ εξ’ αρχής να δώσω ένα τέλος από μόνη μου.
      Σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου, να έχεις ένα όμορφο μεσημέρι!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s