Η κομψή καμήλα του Ευγένιου Τριβιζά


Ο Αχμέτ Χαμάμετ, ο μοναχικός βεδουίνος, είχε μια καμήλα που τον συνόδευε ακούραστη σε όλα του τα ταξίδια.

– Ω καμήλα θαυμαστή, ω καμήλα διαλεχτή! της έλεγε κάθε τόσο.

Δεν υπάρχει σαν κι εσένα καμήλα άλλη καμιά! Είσαι η παρηγοριά, η ελπίδα και η παρέα μου. Πολυτιμότερη είσαι απ’ τις δροσερές οάσεις και οι αρετές σου είναι περισσότερες από τους αναρίθμητους κόκκους τής άμμου όλων των ερήμων της οικουμένης.

– Τα παραλές! του απάντησε μια μέρα η καμήλα.

– Ποιος; Εγώ; Γιατί με πικραίνεις με τ’ άστοχα λόγια σου, ω καμήλα; Καθόλου δεν τα παραλέω. Τόσα πολλά είναι αυτά που σου χρωστάω, που ακόμα κι αν ζούσα χίλιες χιλιάδες αιώνες και πάλι δεν θα προλάβαινα να σου τα ξεπληρώσω.

– Αν είσαι έτσι όπως τα λες, αν με εκτιμάς, αν με αγαπάς, αν με υπολήπτεσαι τόσο πολύ, τότε αντί να τα φορτώνεις όλα στην καμπούρα μου, θα μου έκανες και συ μια μικρή χάρη.

– Τι χάρη επιθυμείς να σου κάνω;

– Να με πας στην Ευρώπη να κάνω αισθητική εγχείρηση.

– Δεν καταλαβαίνω. Τι ακριβώς εννοείς; Για εξηγήσου, ω αινιγματική καμήλα!

– Να, είπε με φωνή γεμάτη παράπονο η καμήλα. Νομίζεις ότι μου αρέσει να κουβαλάω στη ράχη μου ολόκληρη καμπούρα; Νομίζεις ότι δεν θέλω κι εγώ να είμαι κομψή κι ανάλαφρη σαν ελαφίνα;

– Επιθυμείς δηλαδή, ω καμήλα, να απαλλαγείς από την καμπούρα σου;

– Ακριβώς. Άλλωστε κι εσένα σε συμφέρει, ω βεδουίνε! Θα είσαι ο μόνος βεδουίνος στην έρημο που θα διαθέτει κομψή, ντελικάτη και ντιστεγκέ καμήλα. Λίγο το ‘χεις;

– H επιθυμία σου θα εκπληρωθεί! αποφάσισε ο μοναχικός βεδουίνος.

Ξόδεψε όλες του τις οικονομίες, χρεώθηκε, έβαλε ενέχυρο την τέντα του και την καλή του κελεμπία, αγόρασε εισιτήριο και πήγε την καμήλα στο Λονδίνο, στον καλύτερο αισθητικό χειρουργό.

Εκεί, στην αίθουσα αναμονής περιμένανε κι άλλοι πελάτες.

Περίμεναν άχαρα λελέκια που θέλανε να τους κοντύνει τα πόδια και σκαντζόχοιροι που θέλανε να τους ξυρίσει τα αγκάθια τους.

Περιμένανε χελώνες που θέλανε να τους ισιώσει τις ρυτίδες και κατσίκες που θέλανε να τους κάνει ριζική αποτρίχωση.

Περιμένανε σαρδέλες που θέλανε να τις επιχρυσώσει, για να γίνουνε χρυσόψαρα, και ρινόκεροι που θέλανε να αποκτήσουνε βελούδινη επιδερμίδα.

Περιμένανε φάλαινες που θέλανε να αδυνατίσουνε, ώσπου να γίνουνε μαρίδες και κοράκια που θέλανε να τους κάνει μεταμόσχευση φτερών παγονιού.

Όταν έφτασε η σειρά της, μπήκε και η καμήλα στο γραφείο του γιατρού. Μαζί της και ο μοναχικός βεδουίνος.

Εδώ βλέπουμε τη φάλαινα και τα άλλα ζώα που περιμένουν με ανυπομονησία τον γιατρό στην αίθουσα αναμονής

Ο κτηνοαισθητικός πήρε προσεχτικά το ιστορικό της καμήλας, ακροάστηκε την καμπούρα της και την κοίταξε καλά καλά.

– Είσαι σίγουρη ότι θέλεις να σου την κόψω; ρώτησε.

– Σιγουρότατη! απάντησε κοφτά η καμήλα.

– Εσείς τι λέτε, αγαπητέ βεδουίνε;

– Ό,τι πει η καμήλα!

– Να κόψω καλύτερα μόνο τη μισή; πρότεινε ο γιατρός.

– Ποια μισή; Όλη! επέμεινε η καμήλα.

– Εσείς τι λέτε, σεβαστέ βεδουίνε; Έχετε σκεφτεί τις συνέπειες;

– Ό,τι πει η καμήλα!

– Μήπως θέλετε να το αναβάλουμε για να το ξανασκεφτείτε;

– Ό,τι πει η καμήλα!

– Το γοργόν και χάριν έχει! είπε η καμήλα.

– Να την κόψω λοιπόν όλη; Αυτό επιθυμείτε;

– Αυτό! Κόψ’ τη τη ρημάδα να ησυχάσουμε! αποφάσισε ο βεδουίνος, που δεν του αρέσανε τα ημίμετρα.

Έτσι κι έγινε. H καμήλα μπήκε στην κλινική και όταν σε μερικές μέρες βγήκε, ήταν κομψή και πεταχτή σαν ελαφίνα.

Όταν με το καλό επιστρέψανε στην πατρίδα τους κάνανε αίσθηση. Οι άλλοι, βεδουίνοι μείνανε μ’ ανοιχτό το στόμα, μόλις αντικρίσανε τη βελτιωμένη καμήλα. Δεν πιστεύανε στα μάτια τους. Ο Αχμέτ ανέβηκε πολύ στην υπόληψή τους. Όσο για τις υπόλοιπες καμήλες, τρελαθήκανε από τη ζήλεια τους.

Ο Αχμέτ Χαμάμετ περιέφερε την καμήλα του από ‘δω και από ‘κει και πολύ καμάρωνε.

– Είδατε τι κομψή καμήλα έχω εγώ; έλεγε και γελούσανε και τα μουστάκια του.

Σε μερικές μέρες ο Αχμέτ Χαμάμετ και η κομψή καμήλα ξεκινήσανε για ένα μεγάλο ταξίδι στην απέραντη έρημο.

Ένα μεσημέρι όμως τους ζάλισε ο πυρωμένος ήλιος, χάσανε τον προσανατολισμό τους και δεν άργησαν να χαθούν.

Μερόνυχτα γυρίζανε άσκοπα, χωρίς να μπορούνε να βρούνε ούτε όαση ούτε τροφή ούτε κάποιο δροσερό πηγάδι.

Ο Αχμέτ Χαμάμετ άρχισε να βλέπει οφθαλμαπάτες. Έβλεπε κοράκια με φτερά παγωνιού να σερβίρουνε παγωμένες γρανίτες.

Έβλεπε λελέκια να κάνουνε βουτιές σε δροσερές πισίνες.

Έβλεπε ρινόκερους με βελούδινη επιδερμίδα να ανταλλάσσουν γυάλες με επιχρυσωμένες σαρδέλες.

Έβλεπε κατσίκες να χορεύουνε τσικ του τσικ γύρω από κρυστάλλινα σιντριβάνια.

Έβλεπε χελώνες χωρίς ρυτίδες να κάνουνε θαλάσσιο σκι σε αφρόλουστες παραλίες.

Εδώ βλέπουμε κι εμείς μία από τις φαντασμαγορικές οφθαλμαπάτες που έβλεπε ο βεδουίνος όταν χάθηκε στην απέραντη έρημο

H καμήλα που δεν είχε αποθέματα λίπους για να συντηρηθεί σε τούτες τις δύσκολες στιγμές αδυνάτισε, έγινε πετσί και κόκαλο και δεν άργησε να αφήσει την τελευταία της ανάσα.

Ο Αχμέτ Χαμάμετ πλανιόταν ολομόναχος στην αφιλόξενη φλογισμένη έρημο που έμοιαζε να μην έχει αρχή και τέλος. Οι αμμόλοφοι χάνονταν στο βάθος του ορίζοντα, ίδιοι με κύματα μιας φουρτουνιασμένης θάλασσας που είχε πετρώσει εδώ και πολλούς αιώνες.

Τα μάτια του έτσουζαν, το λαρύγγι του ήταν στεγνό, τον θάμπωνε, τον έκαιγε, τον τυραννούσε, τον πυρπολούσε ο πυρωμένος ήλιος.

Και σαν μην έφταναν όλα αυτά, τον τύλιξε σε λίγο στη μανιασμένη δίνη της μια φοβερή ανεμοθύελλα.

Πάσχισε να προχωρήσει. Άδικος ο κόπος. Δεν τον κρατούσαν πια τα πόδια του.

Ενώ χιλιάδες μαστίγια βίτσιζαν το πρόσωπό του, παραπάτησε, γονάτισε, σωριάστηκε στην άμμο εξουθενωμένος…

– Τι την ήθελα την κομψή καμήλα; πρόλαβε να ψιθυρίσει προτού τον σκεπάσει για πάντα η θαμπή, η καυτή, η ανελέητη άμμος της ερήμου.

πηγή: Ευγένιος Τριβιζάς

Advertisements

About melita

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τάσος Λειβαδίτης
This entry was posted in Διδακτικές ιστορίες, Παραμύθια and tagged , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

26 Responses to Η κομψή καμήλα του Ευγένιου Τριβιζά

  1. Ο/Η ♔DƦάɱα QuƎeи ♔ λέει:


    χαχα καλό απόγευμα κοριτσάκι, με τις όμορφες διδακτικές ιστορίες! 🙂

  2. Ο/Η moodytimes λέει:

    Γι αυτό κι εγω δε θέλω να ξεφορτωθώ ακόμα την καμπούρα μου.Εχει πάνω τις κάποια «αποθέματα» που μου είναι χρήσιμα στα δύσκολα

    • Ο/Η melita λέει:

      Μην την ξεφορτωθείς moody μου γιατί όταν τα αποθέματα αυτά εξαντληθούν θα πρέπει να τα ανανέωσεις.
      Σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο και για το σχόλιο σου.
      Να έχεις ένα όμορφο βράδυ. Σε φιλώ

  3. Ο/Η ainafets λέει:

    χαχαχα! .. ξέρει η φύση… εμείς όμως τι ξέρουμε; 😉
    Τεράστια υπόθεση να δεχτείς και ν’ αγαπήσεις…την καμπούρα σου!

    ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια και καλή μας βδομάδα! :))

    • Ο/Η melita λέει:

      Έτσι είναι Στεφανία μου ο καθένας πρέπει να μάθει να κοιτάει την καμπούρα του και να την αποδέχεται. Γιατί αν δεν την αποδεχτεί αυτός κανείς δεν θα το κάνει.
      Όμορφο βράδυ να έχεις μαγισσούλα μου. Σε φιλώ.

  4. Ο/Η perseus76 λέει:

    οκ…. εγώ την πάτησα πάντως…
    η κόρη μου (6) βούρκωσε για την κακομοίρα την καμήλα, κι ο γιός μου (4) συνέχισε να με κοιτάζει κρατώντας το παγωτό χωνάκι του και αφού με ρώτησε «και μετά???» , αποχώρησε ησύχως από το σαλόνι.
    Τώρα ψάχνω να βρω μια συνέχεια για να ξαναζωντανέψω την καμήλα σου !

    • Ο/Η melita λέει:

      Συγνώμη που σε έβαλε σε «περιπέτειες» η ιστορία που ανέρτησα perseus. Ελπίζω να παρηγόρησες την μικρή και να ηρέμησε και στον μικρό να βρήκες μια πειστική δικαιολογία να πεις. Αν και θεωρώ πως θα έπρεπε να αφήσουν ελεύθερη την φαντασία τους και να δώσουν εκείνα μια συνέχεια στην ιστορία. Έτσι όπως θα το ήθελαν και θα ήταν (κατά την γνώμη τους καλύτερο για την καμήλα).
      Σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο και για το σχόλιο σου.
      Καλό βράδυ!

  5. Ο/Η ChristinaD λέει:

    τι όμορφο blog με υπέροχες ιστορίες!!Μόλις σε ανακάλυψα και χαίρομαι πάρα πολύ!!

    • Ο/Η melita λέει:

      Σε ευχαριστώ πολύ ChristinaD για τα καλά σου λόγια. Χαίρομαι που σου άρεσε το blog μου.
      Ελπίζω να βρεις πράγματα που σε ενδιαφέρουν.
      Να έχεις ένα όμορφο βράδυ. Σε φιλώ.

  6. Ο/Η Τελευταίος λέει:

    Είδες τι γίνεται όταν πάμε κόντρα στη φύση! Γι’ αυτό κι εγώ φροντίζω να διατηρώ τα κιλά μου ακατέβατα, χα, χα, χα…

    Την καλημέρα μου 🙂

    • Ο/Η melita λέει:

      χαχαχα με έκανες και γέλασα και πραγματικά το χρειαζόμουν. Έτσι είναι Κώστα μου δεν πρέπει να πηγαίνουμε κόντρα στην φύση και όσο για την αφιλότιμη ζυγαριά. Άστην να λέει, στην σελήνη ζυγίζουμε λιγότερο.
      Σε ευχαριστώ για το σχόλιο και για τον χρόνο σου.
      Να έχεις ένα υπέροχο βράδυ. Σε φιλώ

  7. Ο/Η Δημητρης λέει:

    δύσκολη απόφαση να ακούσεις την αλήθεια και να μην ψάξεις για κάτι άλλο που σε βολεύει αφού ο ιδικός γιατρός το είπε αλλά όχι όλη την αλήθεια
    – Εσείς τι λέτε, σεβαστέ βεδουίνε; Έχετε σκεφτεί τις συνέπειες;

    – Ό,τι πει η καμήλα!
    εδώ κάνη το λάθος ο ιδικός για να πάρει τα χρήματα δεν λέει την αλήθεια …μα δεν θελαν να την ακούσουν ..και έτσι το τέλος σκληρό και για τους δυο…Πάρα πολύ καλό ναι Καλησπέρα Μελιτα χαμογέλα…
    Υ.γ
    Άραγε εμείς σαν Έλληνες μια ζωή με τα τόσα που τραβάμε γιατί ακόμα δεν μας αρεσει η αλήθεια ? ? ? Οι αρχαιολόγοι του μέλλοντος θα δυσκολευτούν πολλοί να βρουν την αιτία αυτή..

    • Ο/Η melita λέει:

      Καλησπέρα Δημήτρη,
      Χαίρομαι που σου άρεσε και σε προβλημάτισε το κείμενο που ανέρτησα.
      Πολλές φορές θυσιάζεται η αλήθεια για το συμφέρον. Όμως έτσι είναι οι διδακτικές ιστορίες, καμιά φορά πρέπει να δείξουν μέσα από ένα όχι και τόσο χαρούμενο τέλος την ουσία.
      Όσο για το υστερόγραφο σου, δεν είναι μόνο οι Έλληνες που δεν προτιμούν την αλήθεια. Δυστυχώς όλος ο κόσμος είναι έτσι. Αλλά θέλω να ελπίζω πως κάποια στιγμή αυτό θα αλλάξει.
      Να έχεις ένα όμορφο βράδυ Δημήτρη μου. Φιλιά στην Θεσσαλονίκη.

  8. Ο/Η Joker λέει:

    Μου άφησε μία μελαγχολική διάθεση στο τέλος…Γνωστός για κάτι τέτοια ο Τριβιζάς,ακόμη θυμάμαι το κλάμα που είχα ρίξει στην «Τελευταία Μαύρη γάτα.»
    Καλησπέρα 🙂

    • Ο/Η melita λέει:

      Καλησπέρα Jokeraki,
      Ναι είναι γνωστός ο Τριβιζάς για αυτά, ισχύει! Αλλά όπως είπα και πιο κάτω, καμιά φορά μέσα από το θλιβερό τέλος διαφαίνεται καλύτερα η ουσία. Γιατί συνήθως το άσχημο τέλος δίνει το έναυσμα για σκέψη και προβληματισμό.
      Καλό βραδάκι να έχεις. Σε φιλώ

  9. Ο/Η Stef λέει:

    Υπεροχη επιμορφωτική ιστορία με έμφαση στην αποδοχή του εαυτού και στην έννοια της διαφορετικότητας. Σαφώς το όφελος από την κατανόηση του μηνύματος της ιστορίας είναι πολύ μεγαλύτερο από οποιοδήποτε προσωρινό συναισθηματικό κόστος.

    • Ο/Η melita λέει:

      Ο Τριβιζάς είναι ένας από τους αγαπημένους μου «παραμυθάδες» .Περνάει πολύ εύκολα και αβίαστα τα μηνύματα που θέλει ενώ παράλληλα διασκεδάζεις με τις ιστορίες του .
      Έτσι είναι, αν πρώτα δεν αποδεχτείς και δεν αγαπήσεις τον εαυτό σου δεν θα μπορέσεις να δείξεις τα ανάλογα συναισθήματα και στους άλλους.Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το σχόλιο αλλά και για το χρόνο σου.Να έχεις μια υπέροχη ημέρα.

  10. Παράθεμα: Η κομψή καμήλα – του Ευγένιου Τριβιζά « Αντικλείδι

  11. Παράθεμα: Γλώσσα: Διατροφή | Σερφαρισμα στην Εκτη

  12. Παράθεμα: Η κομψή καμήλα - του Ευγένιου Τριβιζά - Αντικλείδι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s