Η ψυχή ένα ελαφρύ αεράκι θέλει και…έφυγε!


Μια άνοιξη σκληρή… ανελέητη…
που έστηνε καρτέρι στα χελιδόνια και τα παγίδευε..
για κάνουν τραγούδι τα όνειρά της…
Αν έπεφταν, λέει, μόνο τα χελιδόνια στην παγίδα της άνοιξης…
Αν γινόταν, λέει, όλα τα όνειρα τραγούδι..
Αν.. Αλλά που…
-Ό,τι πεις… Πίστευε και μη ερεύνα… Τζιζζ η έρευνα, κουμπάρε…
Μόνο τα δικά μου ξέρετε ν’ αναμασάτε και σας διαφεύγει
πως οι καρδιές είναι ελεύθερες,
σαν τις πεταλούδες…
Μπορούνε να πετούνε σ’ όλα τα άνθη..
Ακόμα και σ’ αυτά που κρύβει το σποράκι τους δηλητήριο…
Μήπως θέλει πολύ η ψυχή για ν’ ανθίσει;
Μήπως θέλει πολύ για να σαλπάρει στ’ όνειρο;
Ένα ελαφρό αεράκι κι έφυγε…

Αλκυόνη Παπαδάκη

Advertisements

About melita

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τάσος Λειβαδίτης
This entry was posted in Ποίηση, στίχοι και λογοτεχνικά αποσπάσματα and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s