Η ζωή συνεχίζεται…(μέρος α΄)

Δεν έπαιρνε άλλη αναβολή. Σήμερα έπρεπε να τελειώσει αυτή η κατάσταση. Πήρα μια βαθιά ανάσα και πληκτρολόγησα τον αριθμό της κολλητής μου. Χτύπησε μια ,δυο, τρεις …πέντε μέχρι που άκουσα τη φωνή της τηλεφωνήτριας. Α, όχι δεν υπάρχει περίπτωση , να το αφήσω έτσι. Πήρα ξανά και ξανά , ώσπου την πέμπτη φορά το σήκωσε. Την άκουσα εξασθενημένη και τελείως αποσυντονισμένη. «Πάλι θα πήρε αυτές τις αηδίες για να κοιμηθεί» ,σκέφτηκα.

-Καλημέρα με χαμόγελο Μαρινάκι μου! Τι κάνεις βρε υπναρού , ακόμη στο κρεβάτι είσαι?

-Γεια Μελ. Τι ώρα είναι?

-Έχει πάει 11.30. Λοιπόν, τι θα έλεγες να πέρναγα και να σε έπαιρνα να πηγαίναμε για κανένα καφεδάκι?

-Ξέρεις κοριτσάκι …δεν έχω και πολύ διάθεση …Έχω και κάτι δουλειές να κάνω…καλύτερα μια άλλη φορά…

-Δεν ακούω κουβέντα. Σε 10 λεπτά θα είμαι εκεί .Φιλιά!

Έκλεισα το ακουστικό πριν προλάβει να μου φέρει άλλες αντιρρήσεις. Σφάλισα τα μάτια μου και ξεφύσησα. Το πρώτο βήμα έγινε. Πάμε για το δεύτερο και το δυσκολότερο…

Πάρκαρα έξω από το διαμέρισμά της ,ευτυχώς όλοι έλειπαν στις δουλειές τους και βρήκα εύκολα θέση. Στην είσοδο της πολυκατοικίας συνάντησα τον κύριο Θανάση, έναν εβδομηνταπεντάχρονο συνταξιούχο δάσκαλο, γείτονα της Μαρίνας.

-Επ, τι κάνεις Μελιτάκι μου? Πως είσαι?

-Καλά κύριε Θανάση. Εσείς?

-Ας τα λέμε καλά , βλέπεις όταν περνάς τα πρώτα –ήντα όλο προβλήματα έχεις. Ήρθες να δεις τη Μαρίνα? Μίλα της βρε κοριτσάκι μου , εσένα θα σε ακούσει . Είναι τόσο καιρό κλεισμένη εκεί μέσα και όλο κλαίει. Μου έχει σπαράξει την καρδιά. Κανέναν δεν θέλει . Ξέρεις πόσο την αγαπάω, από τότε που έχασα τη Φωτεινούλα μου ,σαν δεύτερη κόρη την έχω.

Το ξέρω κύριε Θανάση , μην ανησυχείτε θα της μιλήσω. Καλημέρα να έχετε.

-Καλημέρα παιδί μου. Ο Θεός να σε έχει καλά.

Ανέβηκα από τις σκάλες , έφτασα στον δεύτερο όροφο και χτύπησα το κουδούνι….

(συνεχίζεται…)

melita 12/12/11

Advertisements

About melita

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τάσος Λειβαδίτης
This entry was posted in Σταλαγματιές ψυχής & ονείρων ή απλά οι σκέψεις μου... and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Η ζωή συνεχίζεται…(μέρος α΄)

  1. Ο/Η Euzonas λέει:

    Η ζωή [συνεχίζεται…]

  2. Ο/Η Theorema λέει:

    αναμένουμε…

  3. Ο/Η η ζωή με blogάρει λέει:

    Πολύ όμορφο και αυτό το κομμάτι και το δεύτερο….με συγκίνησες…….

    • Ο/Η melita λέει:

      Γιώργο μου …έτσι πρέπει ;).

      Θεώρημα μου , ελπίζω να σου αρέσει και το επόμενο :).

      Κώστα μου , σε ευχαριστώ πολύ. Χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε.

      Να έχετε όλοι μια πολύ όμορφη ημέρα με χαμόγελο 🙂 .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s