Αδιατάρακτος Νοέμβρης…

 Ο ίδιος αδιατάρακτος Νοέμβρης

με σημαίες παντού χθεσινής βροχής

παραδομένα στη γύμνια τα δέντρα –

δυο τρία φύλλα μόνον εστασίαζαν υπάρχοντας.

Το στρογγυλό λιβάδι σαν περιβραχιόνιο

στην ελεύθερη εξάπλωση της φύσης

και πάλι έσκυβα να πιω μέσα από την ίδια ακινησία

που έπιναν σκυμμένα εκείνα τα μουλάρια.

Αστραφτερή η διάταξη του ήλιου

πάνω στο τρίχωμά τους

δεμένη χαλαρά σε ζουζουνιού κορμό

για να μη φύγει…

Κική Δημουλά

Advertisements

About melita

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τάσος Λειβαδίτης
This entry was posted in Ποίηση, στίχοι και λογοτεχνικά αποσπάσματα and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s