Το γεφύρι της αγάπης…

Η Πιασμένη γη ή το Γεφύρι της Αγάπης βρίσκεται στο Τροβατιανό ρέμα κοντά στην Κακιά Σκάλα. Πρόκειται για ένα περίεργο γεωλογικό φαινόμενο. Φαίνεται πως με το πέρασμα των χρόνων οι πλαγιές του φαραγγιού ενώθηκαν πάνω από το ρεύμα του ποταμού.(του Παναγιωτη Β.Σαλαγιαννη,φιλολογου).

Οι Τροβατιανοί πρόγονοί μας, μη μπορώντας να εξηγήσουν τη δημιουργία του φαινομένου αυτού, αρκούνταν να αναφέρουν την εξής παράδοση, που κυκλοφορούσε από στόμα σε στόμα:
Κάποτε στην περιοχή αυτή υπήρχαν δυο στάνες κτηνοτρόφων. Η μια βρισκόταν προς το μέρος που σήμερα βρίσκεται το Τροβάτο και η άλλη προς το μέρος που σήμερα βρίσκονται τα Βραγγιανά. Οι δυο οικογένειες των κτηνοτρόφων δεν είχαν αγαθές σχέσεις και το ποτάμι, που τότε είχε πολύ νερό και ήταν σχεδόν αδιάβατο, αποτελούσε και το όριο για τα βοσκοτόπια τους.

Κάποτε η κόρη του κτηνοτρόφου που βρισκόταν προς το μέρος που σήμερα βρίσκονται τα Βραγγιανά, πήγε στο ποτάμι να πλύνει. Από την άλλη μεριά του ποταμιού την είδε ο νέος της άλλης οικογένειας, της μίλησε γλυκά και της είπε πως θα την περιμένει πάντα εκεί να τη βλέπει κάθε φορά που θα έρχεται να πλύνει. Και επειδή τα μάτια στέλνουν τις πιο αδιάψευστες ερωτικές επιστολές, η κόρη όλο και πιο συχνά ερχόταν να πλύνει και να βλέπει το νέο και έτσι τα δυο παιδιά ερωτεύθηκαν βαθύτατα. Και, κάθε φορά που η κόρη ερχόταν να πλύνει, ο νέος πήγαινε και της έκανε συντροφιά από την απέναντι μεριά του ποταμιού. Και ενώ έλεγαν λόγια αγάπης και φλέγονταν από τον πόθο, ο καιρός περνούσε αλλά ήταν αδύνατο να συναντηθούν, γιατί το ποτάμι ήταν βαθύ και ορμητικό και δεν υπήρχε γεφύρι να περάσουν και ν’ ανταμωθούν. Κάθονταν στις απέναντι όχθες του ποταμιού ώρες πολλές και κοιτάζονταν, αλλά το αδιέξοδο συνεχιζόταν καθώς περνούσε ο χρόνος και ο έρωτας έβαζε συνέχεια ξύλα στο καμίνι του πόθου.
Οι νέοι, πάνω στο αδιέξοδο που είχε δημιουργηθεί και μπροστά στον κίνδυνο να γίνουν αντιληπτοί από τους γονείς τους και να τους στερήσουν ακόμη και τη δυνατότητα να βλέπονται, αποφάσισαν και οι δυο να γονατίσουν και να παρακαλέσουν την Παναγία να δώσει διέξοδο στο αδιέξοδό τους. Και πράγματι, κατά την παράδοση, η Παναγία που κατανοεί τους νέους με τα αγνά αισθήματα, έπιασε με τα χέρια της και ένωσε τις δυο απέναντι όχθες του ποταμιού, σχηματίζοντας έτσι γεφύρι. Τα δυο παιδιά έμειναν έκπληκτα αρχικά, ύστερα ευχαρίστησαν την Παναγία και τρέχοντας πάνω στο γεφύρι, στην πιασμένη γη, δηλαδή στο πέρασμα που δημιουργήθηκε, αγκαλιάστηκαν με αγάπη και πόθο περίπου στο μέσον και έδωσαν τον αιώνιο όρκο αγάπης και αφοσίωσης. Από τότε το μέρος αυτό εκτός από «Πιασμένη Γη» λέγεται και «Γεφύρι της Αγάπης».

Πολλές ιστορίες και πολλά περιστατικά αφηγούνται ότι συνέβησαν και συμβαίνουν στο μέρος αυτό. Άλλοι υποστηρίζουν ανεπιφύλακτα ότι όποιος ερωτευμένος ή ερωτευμένη σταθεί πάνω στην Πιασμένη Γη ή στο Γεφύρι της Αγάπης και κάνει μια ευχή για την αγαπημένη του ή τον αγαπημένο της θα πραγματοποιηθεί οπωσδήποτε.

 Άλλοι λένε ότι πάνω στο Γεφύρι της Αγάπης βγαίνουν κάθε βράδυ λυγερόκορμες και όμορφες Νεράιδες και διασκεδάζουν ή γνέθουν και ότι τις έχουν δει πολλοί τσοπάνηδες της περιοχής.

πηγη: agrafiotis.gr

Advertisements

About melita

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τάσος Λειβαδίτης
This entry was posted in Έθιμα, ήθη και παραδόσεις and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Το γεφύρι της αγάπης…

  1. Ο/Η Παναγιώτης Β. Σαλαγιάννης λέει:

    Αγαπητή Melita, σε συγχαίρω για την ωραία και φανταστική παρουσίαση του άρθρου: Το γεφύρι της αγάπης. Επειδή εγώ έγραψα το άρθρο αυτό σε ενημερώνω ότι δεν είναι έτσι ακριβώς, αλλά καθένας δημιουργεί με τη φαντασία του έναν δικό του κόσμο. Και εσύ κινούμενη από το άρθρο δημιούργησες πράγματι μια φανταστική και συναρπαστική ατμόσφαιρα. Σε συγχαίρω. Επιπρόσθετα σε πληροφορώ ότι η ιστοσελίδα σου έστειλε αρκετούς να δουν το Γεφύρι της αγάπης. Όλες οι αναρτήσεις σου (εικόνες και κείμενα) φανερώνουν ότι είσαι μία λίαν ευαίσθητη και τρυφερή ύπαρξη. Και πάλι συγχαρητήρια. Παναγιώτης Β. Σαλαγιάννης

    • Ο/Η melita λέει:

      Καλησπέρα σας κύριε Σαλαγιάννη,
      θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για το χρόνο σας και για τα ευγενικά σας λόγια που πραγματικά με έκαναν χαρούμενη.
      Νομίζω ότι τα συγχαρητήρια θα πρέπει να πάνε σε εσάς, μιας και εσείς γράψατε ένα εξαιρετικό άρθρο,που προσωπικά με έκανε να μαγευτώ, να ονειρευτώ και να ταξιδέψω σ’ ένα κόσμο μαγικό.
      Λατρεύω κάθε τι που έχει σχέση με τα ήθη, τα έθιμα και τις παραδόσεις των παππούδων και των γονιών μας, και ειλικρινά πιστεύω ότι πρέπει να τις κρατάμε ζωντανές, όχι επειδή μας το έχει επιβάλλει κάποιος, αλλά γιατί είναι κομμάτι του εαυτού μας.
      Σας ευχαριστώ και πάλι ,γι’ αυτό το εξαιρετικό άρθρο.
      Να έχετε καλό υπόλοιπο ημέρας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s