Κοιμήσου…εγώ είμαι εδώ…

Τουρτούριζες μες στη βροχή

είχες σφαλίσει τα γαλάζια μάτια σου

κι άπλωνες το χέρι στη σκοτεινιά

ν’ αναγνωρίσεις το δικό μου

τι ωραία να λες:

“κοιμήσου τώρα δεν θα με ξαναχάσεις, δεν θα σε ξαναχάσω”…

Βαθαίνει η αγκαλιά σαν αγαπιέσαι…

Χωράει πολλούς ζητιάνους

πολλούς που στερήθηκανε τον έρωτα

ή δεν τους φίλησαν ποτέ τους

χαμογελάνε αυτοί που δεν τους χάιδεψε κανένας

ζούνε ανάμεσά μας όλοι ετούτοι

ένα μπουμπούκι σκάει δειλά.

Κοιμήσου…

Ξέσφιξε τα δάχτυλά σου και κοιμήσου..

Εγώ είμ’ εδώ…

Ανδρέας Αγγελάκης

Advertisements

About melita

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τάσος Λειβαδίτης
This entry was posted in Ποίηση, στίχοι και λογοτεχνικά αποσπάσματα and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s