Μου λείπεις…..

Άλλοτε πίστευα πως όλες οι ημέρες μοιάζουν και πως ήξερα πως θα μοιάζουν μέχρι το θάνατο μου.
Ύστερα από εσένα…μη μου ζητάς να σου εξηγήσω.
Ξέρω μόνο πως θέλω να σε κρατήσω στη ζωή μου,
να σε κρατάω κάπου στην αγκαλιά μου, και να γίνεσαι κομμάτι από το κορμί μου.
Αυτό που μας συμβαίνει μερικοί το βλέπουν σαν αρρώστια…
Αν είναι…δε θέλω να γιατρευτώ.
Ας μείνω αθεράπευτη και ας χαθώ ,δεν με νοιάζει.
Ας χαθώ στη λίμνη της ψυχής σου, ας βουλιάξω ξανά σε μέρη απύθμενα και τόσο οικεία και ας πνιγώ…
Μου λείπεις…
Μου λείπει αυτό το ανεπαίσθητο τρέμουλο ,που ξεκινούσε σαν σπίθα από τις άκρες των δαχτύλων μου
και γινόταν μια πύρινη λαίλαπα μόλις τα χέρια σου ακουμπούσαν απειροελάχιστα την επιφάνεια του κορμιού μου.
Μου έλειψε το καθρέφτισμά μου στις θάλασσες των ματιών σου , και το πώς τρύπωνες σαν αεράκι μέσα μου και με ξεσήκωνες να χορέψω.
Και εγώ πετούσα όλα τα πέπλα της καρδιάς μου και χόρευα γυμνή κάτω από την πανσέληνο μόνο για εσένα.
Μου έλειψες.Μου λείπεις.Θα μου λείπεις.
Η ιδέα πως υπάρχεις κάπου στη γη και πως με σκέφτεσαι,
καμιά φορά, με βοηθάει να ζω.

melita 26/7/2010

Advertisements

About melita

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τάσος Λειβαδίτης
This entry was posted in Σταλαγματιές ψυχής & ονείρων ή απλά οι σκέψεις μου... and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Μου λείπεις…..

  1. Ο/Η Νικολέτα λέει:

    Αχ ρε Μελιτάκι,δεν έχω διαβάσει πολλά κείμενα από τα χέρια σου,αλλά όταν αποφασίζεις να γράψεις το κάνεις με τόσο συναίσθημα που με μαγεύεις…
    μου άρεσε πραγματικά πολύ η ανάρτηση σου αυτή..

    • Ο/Η melita λέει:

      Σε ευχαριστώ πολύ Νικολέτα μου για τα καλά σου λόγια .Με συγκινείς.Να έχεις ένα πολύ όμορφο απόγευμα.Σε φιλώ γλυκά.

  2. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Μελιτάκι μου, θα ήθελα να σου κάνω μια ερώτηση και μην αισθανθείς υποχρεωμένη ν’ απαντήσεις, απλά σε ρωτώ:
    Το παραπάνω υπέροχο άνοιγμα καρδιάς το έγραψες πριν τέσσερα χρόνια,έτσι δεν είναι;
    Τώρα που το ξαναδιέβασες, είδες να έχει γιατρευτεί κάποια πληγή που ίσως είχε ανοίξει τότε;
    Σε ρωτώ, γιατί θέλω να ξέρω αν ο χρόνος γιατρεύει τις πληγές μας ή αυτό είναι απλά λόγια παρηγοριάς;

    Πολλά Α=Αληθινά, Φ=Φιλάκια σου στέλνω! 🙂

    • Ο/Η melita λέει:

      Καλησπέρα Στεφανία μου , νομίζω ότι κοιτάζοντας προς τα πίσω , τα βλέπω με μια μικρή μελαγχολία και ίσως ένα μικρό σφίξιμο στο στήθος αλλά δεν θα το συν έκρινα με την περίοδο εκείνη που απλά δεν μπορούσα ούτε καν να αναπνεύσω,
      Οπότε ναι , ο χρόνος γίνεται γιατρός.
      Τα δέχομαι τα φιλιά σου και σου δίνω μια ζεστή αγκαλιά .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s