Καρδιά μου, κάνε και εσύ μια υποχώρηση…

Εν τω μεταξύ, κάθε μέρα έχω μαλώματα με την καρδιά μου..

“Καρδιά μου”, της λέω, “κάνε κι εσύ μια υποχώρηση”

υπάρχει τόση ομορφιά σ’ αυτόν τον κόσμο,

υπάρχουν τόσα σαββατόβραδα για γλέντι,

επιτέλους δε χάθηκαν οι ευκαιρίες για προγήλωση”…

“Δεν ξέρεις τι ζητάς”, μου αποκρίνεται,

“σε χάλασαν οι τόσες διαψεύσεις,

σ’ έκανε εύκολο η απελπισία,

έπαψες να πιστεύεις πια στον έρωτα: σε κλαίω”…

Δεν ξέρω τι της έκανες αυτής της καρδιάς

και ξημεροβραδιάζεται με τ’ όνομά σου

όμως εγώ είμαι αδύνατος άνθρωπος,

η σάρκα μου πονάει, θέλει να φάει,

το αίμα μου κρυώνει, θέλει να ζεσταθεί…

Να φύγεις απ’ τη μνήμη μου και την καρδιά μου…

Ντίνος Χριστιανόπουλος

Advertisements

About melita

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τάσος Λειβαδίτης
This entry was posted in Ποίηση, στίχοι και λογοτεχνικά αποσπάσματα and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s