Θα ‘θελα να ΄ξερα ποια είναι η τύχη των ιχνών που άφησα… στην καρδιά σου

Η μια σελίδα δίπλα στην άλλη
σαν ένα ερωτευμένο ζευγάρι
ψιθυρίζουν λόγια αγάπης…
Σκόρπιες νότες πεταμένες στην τύχη πάνω στην άγραφη κιτρινισμένη σελίδα, απ’ την υγρή ανάσα του χρόνου..
Θα ‘θελα να ‘ξερα ποια να ‘ναι η τύχη των ίχνων που άφησα στην καρδιά σου,
… λόγια που χάθηκαν στην ομίχλη!
Αναμνήσεις που έρχονται ακάλεστες υποσχέσεις ήλιου καλοκαιρινού, που κρύβονται στο βάθος της θάλασσας…
Προκαλώ την μοναξιά του φεγγαριού, σε μια νύχτα χωρίς άστρα, που προμηνύεται καταιγίδα…Κι ο χρόνος της ελπίδας σαν το νερό, που φεύγει ανάμεσα στα δάχτυλα… σαν πεταλούδα που ψάχνει για ένα λουλούδι,
στην ξεραμένη καλοκαιρινή γη..

Lunapiena

Advertisements

About melita

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τάσος Λειβαδίτης
This entry was posted in Ποίηση, στίχοι και λογοτεχνικά αποσπάσματα and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s