Μόνο ένα παραπονο στα βάθη του μυαλού μου…

Ένα φεγγάρι πράσινο, μεγάλο,

που λάμπει μεσ’ τη νύχτα.. τίποτ’ άλλο…

Μια φωνή γρικιέται μέσ’το σάλο…

 και που σε λίγο παύει.. τίποτ’ αλλο…

 Πέρα μακριά, κάποιο στερνό σινιάλο

 του καραβιού που φεύγει.. τίποτ’ άλλο..

 Και μόνον ένα παράπονο μεγάλο

 στα βάθη του μυαλού μου.. τίποτ’ άλλο..

Ναπολέων Λαπαθιώτης

Advertisements

About melita

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τάσος Λειβαδίτης
This entry was posted in Ποίηση, στίχοι και λογοτεχνικά αποσπάσματα and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s