Ένα παραμυθάκι στον κόσμο των ονείρων…

Μια φορά και ένα καιρό ,έτσι δεν ξεκινούν όλα τα παραμύθια…?

Γιατί και η ζωή μας ένα παραμύθι είναι ,άλλο μικρό άλλο μεγάλο ,άλλο με όμορφο και άλλο με αναπάντεχο τέλος .

Ωστόσο όλα έχουν μια κοινή συνισταμένη ,την μοναδικότητα τους.

Όπως και η ζωή του κάθε ανθρώπου είναι τόσο μοναδική ,όσο η ψυχή του , η καρδιά του και τα όνειρα του.

Γιατί τι νομίζετε τα όνειρα είναι το προσχέδιο της πραγματικότητας,μιας πραγματικότητας που επιθυμούμε και θέλουμε να βιώσουμε.

Και είναι τόσο ξεχωριστά και μοναδικά για τον καθένα από εμάς γιατί το κάθε ένα από αυτά δείχνει και ένα κομμάτι από την ψυχή μας.

Γι αυτό θα σας δώσω μια συμβουλή, που αν θέλετε την ακούτε… μην σταματήσετε να διαβάζετε και να λέτε παραμύθια και να μην πάψετε ποτέ να πιστεύετε στα όνειρά σας.
Αν το κάνετε θα χάσετε το πιο σημαντικό κομμάτι του εαυτού σας.
Γιατί θα έρθει η στιγμή που το παιδί σας θα σας ζητήσει να πλέξετε με ασημοκλωστή, σκάλα, για να ανέβει στο φεγγάρι ,και εσείς δεν θα μπορέσετε γιατί ενώ όλα τα υλικά θα είναι μπροστά σας ,εσείς δεν θα μπορείτε να τα πιάσετε,γιατί το παραμύθι είναι αυτό που κρατάει ζωντανά τα όνειρα και τις ελπίδες.
Αν η ελπίδα ειναι χαμένη….τότε και η ασημοκλωστή θα ξεφτίσει.
Μην σταματήσετε να ονειρεύεστε…μην αφήσετε την ψυχή σας να πεθάνει…

Ας ξεκινήσει λοιπόν το κοινό μας παραμύθι στον κόσμο των ονείρων….

Σημείωση

Κάπως έτσι ξεκινούσα στις 27/11/2010 το πρώτο μου άρθρο στο blog , και με αυτό το άρθρο θα ξεκινήσω και πάλι…

Γιατί βλέπετε κάποιο κατεργάρικο ξωτικάκι βαρέθηκε κλεισμένο μέσα στις σελίδες ενός παραμυθιού και αποφάσισε να με επισκεφτεί, παίζοντας όμως ,πείραξε τα κουμπιά και τα καλώδια του υπολογιστή με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί κάποιο τεχνικό πρόβλημα. Έτσι δυστυχώς σβήστηκαν τα άρθρα, τα σχόλια και οι παρατηρήσεις σας και όπως καταλαβαίνετε θα χρειαστεί κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα για να μπορέσω να τα ξαναπροσθέσω…

Θα ήθελα λοιπόν, να ζητήσω εκ μέρους του συγνώμη, για όποια τυχόν αναστάτωση σας προκάλεσε άθελα του, καθώς επίσης, την υπομονή και την κατανόηση σας.

Advertisements

About melita

Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τάσος Λειβαδίτης
This entry was posted in Καλώς ορίσατε and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.